WEBVTT 00:00:01.000 --> 00:00:11.000 ..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::. 00:00:12.290 --> 00:00:14.450 ‫Kikoeru kashira 00:00:12.550 --> 00:00:18.700 صدایش را می‌شنوی؟ صدای اسب‌هاست 00:00:15.980 --> 00:00:18.310 ‫Hizume no oto 00:00:25.530 --> 00:00:30.850 کالسکه‌ای از میان تپه‌ها عبور می‌کند 00:00:25.580 --> 00:00:28.630 ‫Yuruyakana oka wo nutte 00:00:28.840 --> 00:00:30.830 ‫Kaketekuru basha 00:00:33.150 --> 00:00:38.080 داره میاد، یکی داره بالاخره میاد ‫Mukae ni kuru no mukae ni kuru no ne 00:00:39.170 --> 00:00:46.050 و من رو همراه خودش می‌بره 00:00:39.170 --> 00:00:40.570 ‫Dare ka ga 00:00:41.500 --> 00:00:46.210 ‫Watashi wo tsureteyuku no ne 00:00:46.210 --> 00:00:50.700 ‫Shiroi hana no michi he به سمت مسیر سفید اشتیاق‌انگیز 00:00:52.720 --> 00:00:58.150 به سمت خونه باد ‫Kaze no furusato he 00:00:59.050 --> 00:01:02.500 منو با خودش می‌بره ‫Tsureteyuku no ne 00:01:05.300 --> 00:01:09.000 منو با خودش می‌بره ‫Tsureteyuku no ne 00:01:25.480 --> 00:01:29.480 ‫قسمت بیست و چهارم: امر شرافت. 00:01:33.750 --> 00:01:34.950 ‫صبر کنین! 00:01:35.030 --> 00:01:37.740 ‫من علیه جرعت بازی کردن نیستم اما نباید چیز خطرناکی شرط بشه. (بازی‌ای ‫مانند جرعت و حقیقت با این تفاوت که در آن فقط چالش‌های جرعت داده می‌شود.) 00:01:37.740 --> 00:01:39.070 ‫نگران نباش دایانا. 00:01:39.310 --> 00:01:42.110 ‫این بازی که فقط مخصوص پسرا نیست. 00:01:42.170 --> 00:01:43.330 ‫راست می‌گه. 00:01:43.450 --> 00:01:47.840 ‫آره. دیروز من برادرم رو ‫تو پریدن از رودخونه بردم. 00:01:47.840 --> 00:01:49.780 ‫پریدن از رودخونه؟ جدی می‌گی؟ 00:01:49.780 --> 00:01:51.600 ‫شگفت‌انگیزه! 00:01:52.420 --> 00:01:55.920 ‫خب پس رابی گیلیز، ‫چالش من رو قبول می‌کنی؟ 00:01:56.090 --> 00:01:59.330 ‫آره سوفا سلون، ‫البته که قبول می‌کنم. 00:01:59.550 --> 00:02:01.050 ‫حالا چالشت چی هست؟ 00:02:01.050 --> 00:02:03.230 ‫خب... بذار ببینم... 00:02:03.890 --> 00:02:06.520 ‫همین خوبه. از اون درخت برو بالا. 00:02:06.520 --> 00:02:08.910 ‫به بزرگ‌ترین شاخه‌اش باید برسی. 00:02:10.280 --> 00:02:11.880 ‫کاری نداره. 00:02:13.450 --> 00:02:16.190 ‫اون درخت پر از ‫کرم‌های چاق و سبزه. 00:02:16.580 --> 00:02:18.560 ‫واقعا؟ داره راست می‌گه دایانا؟ 00:02:18.800 --> 00:02:20.120 ‫آره، همینطوره که می‌گه. 00:02:20.600 --> 00:02:21.400 ‫خب... 00:02:21.400 --> 00:02:25.440 ‫می‌خوای به خاطر کرم‌ها ‫چالش من رو رد کنی؟ 00:02:25.440 --> 00:02:26.980 ‫باشه پس، تمومه. 00:02:27.440 --> 00:02:30.730 ‫نه انجامش می‌دم، به ‫خاطر کرم‌ها نمی‌بازم. 00:02:33.030 --> 00:02:34.160 ‫مطمئنی رابی؟ ‫بشینین و نگاه کنین. 00:02:38.900 --> 00:02:44.270 ‫یک هفته بعد از مهمانی چای در خانه، ‫دایانا باری نیز مهمانی دیگری تدارک دید. 00:02:44.560 --> 00:02:50.270 ‫آن‌ها روز خوبی داشتند و اتفاق بدی ‫نیافتاد، البته تا بعد از خوردن چای. 00:02:50.270 --> 00:02:57.580 ‫جرعت بازی‌ای بود که فقط ‫همان اواخر در اوونلی مد شده بود. 00:02:58.320 --> 00:03:00.210 ‫موفق شدی، رابی! 00:03:01.430 --> 00:03:02.690 ‫اون واقعا انجامش داد! 00:03:04.130 --> 00:03:05.330 ‫رابی گیلیز! 00:03:05.760 --> 00:03:08.350 ‫من سوفا سلون، اعتراف ‫می‌کنم که شکست خوردم. 00:03:08.430 --> 00:03:11.960 ‫بهتره سریع‌تر بیای پایین و گرنه ‫سر و کله‌ی کرم‌ها پیدا می‌شه. 00:03:15.200 --> 00:03:17.330 ‫همه می‌تونن از یه درخت بالا برن. 00:03:18.430 --> 00:03:25.690 ‫بعد از اون نوبت جوشی پای رسید تا جین اندروز را ‫به والش، پریدن با یک پا به دور باغچه دعوت کند. 00:03:25.690 --> 00:03:30.710 ‫این پرش بدون توقف و بدون زمین ‫گذاشت پای راست باید انجام شود. 00:03:31.190 --> 00:03:36.560 ‫جین اندروز به آرامی سعی در ‫انجامش داشت که در پیچ سوم کم آورد. 00:03:40.720 --> 00:03:41.680 ‫نمی‌تونم. 00:03:41.680 --> 00:03:45.960 ‫خیلی سریع کم آوردی، ‫خیلی ضعیفی، جین. 00:03:46.310 --> 00:03:48.530 ‫بجنب، اعتراف کن که باختی. 00:03:49.040 --> 00:03:51.810 ‫که اینطور جوشی، تو ‫چال شمن رو قبول می‌کنی؟ 00:03:51.810 --> 00:03:54.920 ‫البته که می‌کنم، آنه شرلی. 00:04:00.270 --> 00:04:02.080 ‫جوشی پای 00:04:02.080 --> 00:04:05.650 ‫روی نرده‌ها تا جایی ‫که من هستم قدم بزن. 00:04:10.770 --> 00:04:15.950 ‫آنه به یاد آورد که جوشی ‫پای تعادل فوق‌العاده‌ای دارد 00:04:16.120 --> 00:04:19.550 ‫و از چالشش پشیمان شد ‫اما کاری نمی‌توانست بکند. 00:04:21.250 --> 00:04:22.800 ‫این خیلی آسون بود دیگه. 00:04:27.960 --> 00:04:29.130 ‫آنه شرلی‌... 00:04:29.740 --> 00:04:32.150 ‫به شکستت اعتراف می‌کنی؟ 00:04:32.180 --> 00:04:37.040 ‫اما جوشی، من فکر نمی‌کنم راه رفتن ‫رو همچین نرده‌ی پهنی کار سختی باشه. 00:04:37.050 --> 00:04:40.390 ‫من دختری رو تو مریزویل می‌شناسم ‫که می‌تونه رو ناودونی خونه‌ها راه بره. 00:04:40.390 --> 00:04:41.560 ‫دروغ می‌گی. 00:04:41.940 --> 00:04:44.930 ‫من باور نمی‌کنم کسی بتونه ‫روی ناودونی خونه راه بره. 00:04:44.930 --> 00:04:47.490 ‫به هر حال تو که نمی‌تونی. 00:04:47.490 --> 00:04:49.100 ‫کی گفته؟! 00:04:49.650 --> 00:04:51.560 ‫خب پس چالش من ‫اینه که انجامش بدی. 00:04:51.560 --> 00:04:55.280 ‫بهم نشون بده که می‌تونی روی ‫ناودونی آشپزخونه‌ی آقای باری راه بری‌. 00:04:55.560 --> 00:04:58.450 ‫چی شده مگه نگفتی ‫می‌تونی انجامش بدی؟ 00:04:58.450 --> 00:05:00.040 ‫بجنب، چالش من اینه. 00:05:00.040 --> 00:05:01.020 ‫این نامردیه! ‫زیاد از حده! 00:05:10.630 --> 00:05:11.990 ‫خیلی خب، جوشی پای. 00:05:12.500 --> 00:05:15.080 ‫من، آنه شرلی، ‫چالشت رو قبول می‌کنم. 00:05:15.330 --> 00:05:16.470 ‫آنه! 00:05:19.050 --> 00:05:22.420 ‫لازم نیست انجامش بدی آنه. ‫می‌افتی و خودت رو کشتن می‌دی. 00:05:22.420 --> 00:05:24.980 ‫آره! به جوشی پای اهمیت نده. 00:05:24.980 --> 00:05:27.460 ‫درسته این دیگه ‫بازی نیست خطرناکه! 00:05:27.460 --> 00:05:29.260 ‫نه باید انجامش بدم. 00:05:29.620 --> 00:05:31.540 ‫شرافتم در میونه. 00:05:31.540 --> 00:05:33.010 ‫نکن احمق. 00:05:33.220 --> 00:05:37.870 ‫من یا روی اون ناودونی قدم می‌زنم ‫یا در حین انجامش می‌میرم دایانا. 00:05:38.290 --> 00:05:41.920 ‫اگه کشته بشم، حلقه‌ی ‫مرواریدم برای تو می‌شه. 00:05:42.430 --> 00:05:43.280 ‫آنه! 00:05:44.400 --> 00:05:46.300 ‫جوشی! چالشت رو پس بگیر. 00:05:46.300 --> 00:05:49.080 ‫نگران نباشین، اون ‫جرعتش رو نداره. 00:05:49.140 --> 00:05:52.950 ‫فقط تظاهر می‌کنه که می‌خواد ‫انجامش بده، نصفه کاره رهاش می‌کنه. 00:05:53.540 --> 00:05:54.370 ‫آنه! 00:06:01.300 --> 00:06:02.190 ‫خدایا! 00:06:08.440 --> 00:06:09.900 ‫آنه! بیخیالش شو! 00:06:27.300 --> 00:06:28.730 ‫خدای من! 00:06:30.310 --> 00:06:32.020 ‫من نمی‌ترسم! من نمی‌ترسم! 00:06:34.010 --> 00:06:37.220 ‫من نمی‌ترسم! من ‫نمی‌ترسم! چرا باید بترسم؟ 00:06:56.340 --> 00:06:57.980 ‫آنه! آنه! 00:07:10.540 --> 00:07:11.130 ‫آنه! 00:07:12.900 --> 00:07:14.160 ‫آنه! آنه! 00:07:19.440 --> 00:07:20.810 ‫چی شده رابی؟ 00:07:25.910 --> 00:07:27.490 ‫آنه، زنده‌ای؟ 00:07:27.650 --> 00:07:31.020 ‫آنه، با من حرف بزن! 00:07:31.140 --> 00:07:33.230 ‫بهم بگو که زنده‌ای! 00:07:34.500 --> 00:07:35.580 ‫آنه! 00:07:46.030 --> 00:07:47.590 ‫آنه، زنده‌ای؟ 00:07:48.370 --> 00:07:49.270 ‫دایانا... ‫آنه! 00:07:50.700 --> 00:07:52.480 ‫نمردم. 00:07:52.910 --> 00:07:55.310 ‫اما فکر کنم بی‌هوش شدم. 00:07:55.310 --> 00:07:57.700 ‫کجا، کجا، آنه؟ 00:07:57.700 --> 00:07:59.010 ‫آنه! چی شده؟ 00:08:00.820 --> 00:08:01.580 ‫درد می‌کنه... ‫کجات آسیب دیده؟ 00:08:03.940 --> 00:08:05.130 ‫مچ پام... 00:08:09.700 --> 00:08:12.230 ‫دایانا به پدرت سریع خبر بده. 00:08:12.400 --> 00:08:13.130 ‫بله! 00:08:14.360 --> 00:08:16.530 ‫پدر! پدر! 00:08:28.160 --> 00:08:29.830 ‫آنه، حالت خوبه؟ 00:08:30.300 --> 00:08:31.500 ‫آنه بیچاره. 00:08:33.000 --> 00:08:34.170 ‫درد می‌کنه؟ 00:08:34.460 --> 00:08:36.000 ‫خدایا. 00:08:53.610 --> 00:08:56.310 ‫آقای باری اون چش شده؟ 00:08:57.370 --> 00:08:59.250 ‫خب خانم کات‌برد. 00:09:00.000 --> 00:09:02.220 ‫لازم نیست بترسین خانم کات‌برد. 00:09:02.350 --> 00:09:07.070 ‫داشتم روی ناودونی راه ‫می‌رفتم که افتادم و پام پیچ خورد. 00:09:07.340 --> 00:09:08.630 ‫ناودونی؟ 00:09:08.890 --> 00:09:10.050 ‫اما ماریلا 00:09:10.300 --> 00:09:12.960 ‫شاید گردنم رو شکسته باشم. 00:09:13.220 --> 00:09:15.200 ‫بیا به نیمه‌ی پر ‫لیوان نگاه کنیم. 00:09:15.200 --> 00:09:18.670 ‫آنه! باید می‌دونستم یه موقع ‫بالاخره همچین کاری می‌کنی 00:09:18.670 --> 00:09:20.290 ‫وقتی اجازه دادم ‫به این مهمونی بری. 00:09:20.750 --> 00:09:24.710 ‫لطفا بیارینش داخل آقای باری، ‫به ماتیو می‌گم که دکتر خبر کنه. 00:09:27.410 --> 00:09:30.060 ‫خدایا خودت رحم کن، بی‌هوش شده! 00:09:43.300 --> 00:09:46.810 ‫ماتیو که با عجله از مزرعه آمد 00:09:46.980 --> 00:09:49.660 ‫مستقیما برای آوردن دکتر ‫از کارمودی فرستاده شد. 00:09:50.170 --> 00:09:56.700 ‫همانطور که دکتر کارش را می‌کرد، ‫ماتیو پایین پله‌ها به شدت نگران بود. 00:09:58.890 --> 00:10:01.100 ‫ترس ماتیو به ‫واقعیت تبدیل شده بود. 00:10:01.700 --> 00:10:07.630 ‫مصدومیت آنه بیش از چیزی بود که ‫فکر می‌کردند. مچ پای او شکسته بود. 00:10:07.890 --> 00:10:11.910 ‫حداقل شش هفته برای ‫بهبودی نیاز داشت. 00:10:28.800 --> 00:10:33.700 ‫وقتی ماریلا به گیبل شرقی رفت، دختری ‫با چهره‌ای رنگ پریده دید که دراز کشیده بود 00:10:33.950 --> 00:10:36.490 ‫این، او را به یاد آنه در همان بعدازظهر انداخت ‫که آقای باری، آنه را در آن حال به پیشش آورد 00:10:36.590 --> 00:10:40.380 ‫در ترسی لحظه‌ای، قلبش فرو ریخت. 00:10:40.380 --> 00:10:44.330 ‫او دریافت که آنه برای ‫او چقدر عزیز شده بود. 00:10:44.720 --> 00:10:46.450 ‫او بسیار به آنه وابسته شده بود. 00:10:46.560 --> 00:10:51.620 ‫حالا می‌دانست که آنه از هرچیز دیگری ‫روی‌ کره‌ی زمین برایش ارزشمندتر است. 00:10:52.250 --> 00:10:53.130 ‫ماریلا. 00:10:53.650 --> 00:10:54.830 ‫بیدار شدی؟ 00:11:03.580 --> 00:11:07.520 ‫دلت برای من نمی‌سوزه ماریلا؟ 00:11:09.410 --> 00:11:11.220 ‫تقصیر خودت بود. 00:11:11.220 --> 00:11:14.340 ‫برای همینه که باید ‫دلت برام بسوزه. 00:11:15.030 --> 00:11:18.950 ‫همین فکر که تقصیر خودم ‫بود برام سختش می‌کنه. 00:11:19.410 --> 00:11:24.740 ‫اگه می‌تونستم کس دیگه‌ای رو ‫مقصر بدون خیلی راحت‌تر می‌شد. 00:11:25.310 --> 00:11:26.610 ‫اما تو اون موقع ‫چیکار می‌کردی ماریلا. 00:11:26.670 --> 00:11:29.820 ‫اگه چالش راه رفتن رو ‫ناودونی بهت می‌دادن؟ 00:11:30.090 --> 00:11:34.590 ‫من همونجایی که بودم می‌ایستادم و اون کسی که ‫به چالش دعوتم کرده رو می‌پروندم بره رد کارش. 00:11:34.850 --> 00:11:36.320 ‫این بازیه مزخرف. 00:11:38.800 --> 00:11:42.360 ‫اما این به خاطر اینه که تو قدرت ‫زیادی داری ماریلا. من ندارم. 00:11:42.850 --> 00:11:46.610 ‫من حس کردم نمی‌تونم مسخره ‫کردن های جوشی پای رو تحمل کنم. 00:11:46.800 --> 00:11:50.260 ‫اون این مسئله رو تموم ‫عمرش تو سرم می‌کوبید. 00:11:51.040 --> 00:11:54.710 ‫پس به خاطر شرافتت ‫این کار رو کردی. 00:11:55.150 --> 00:11:59.530 ‫من فکر می‌کنم به اندازه کافی تنبیه ‫شدم و تو دیگه لازم نیست کاری کنی. 00:12:00.160 --> 00:12:02.530 ‫بی‌هوش شدن اصلا چیز خوبی نیست. 00:12:02.620 --> 00:12:08.770 ‫و درد پام وقتی دکتر ‫داشت اون رو جا می‌انداخت. 00:12:09.770 --> 00:12:13.930 ‫تا شیش یا حتی هفت ‫هفته نمی‌تونم جایی برم. 00:12:13.930 --> 00:12:16.370 ‫خانم معلم جدید رو ‫هم از دست می‌دم. 00:12:16.870 --> 00:12:21.680 ‫تا وقتی که من بتونم برم مدرسه ‫اون دیگه معلم جدید محسوب نمی‌شه. 00:12:22.940 --> 00:12:23.910 ‫و گیل... 00:12:24.470 --> 00:12:26.740 ‫همه تو کلاس از من جلو می‌زنن. 00:12:27.630 --> 00:12:30.630 ‫تا ابد به همین تخت بسته شدم. 00:12:31.290 --> 00:12:35.110 ‫اما ماریلا من سعی ‫می‌کنم شجاعانه تحمل کنم. 00:12:35.110 --> 00:12:38.720 ‫اگه تو فقط ازم ناراحت نباشی. 00:12:39.190 --> 00:12:41.680 ‫باشه، باشه، ناراحت نیستم ازت. 00:12:41.810 --> 00:12:44.850 ‫تو بچه‌ی بدشانسی هستی ‫هیچ شکی توش نیست. 00:12:45.530 --> 00:12:49.680 ‫اما همونطور که گفتی ‫داری تاوان کارتم پس می‌دی. 00:12:50.370 --> 00:12:53.440 ‫حالا یکم غذا بخور. 00:13:04.890 --> 00:13:08.320 ‫در سپتامبر، ترم جدید شروع شد. 00:13:08.900 --> 00:13:12.430 ‫اما آنه برای مدت طولانی‌ای 00:13:12.440 --> 00:13:15.600 ‫نمی‌تواند در کلاس‌های ‫اولین خانم معلم 00:13:15.730 --> 00:13:20.950 ‫اوونلی شرکت کند. 00:13:21.300 --> 00:13:25.460 ‫آنه مدام در مورد خانم ‫معلم رویاپردازی می‌کرد 00:13:25.700 --> 00:13:31.480 ‫اما این کار تنها عطش او برای دیدن خانم ‫معلم با چشمان خودش در کلاس را بیشتر می‌کرد. 00:13:47.400 --> 00:13:49.710 ‫ماریلا امروز ترم جدید ‫مدرسه شروع می‌شه. 00:13:50.100 --> 00:13:53.300 ‫دوست دارم بدونم معلم جدید ‫چطوری با بچه‌ها برخورد می‌کنه. 00:13:54.510 --> 00:13:57.080 ‫ایکاش دایانا سریع بیاد بهم بگه. 00:13:57.240 --> 00:14:02.260 ‫سعی کردم تصورش‌ کنم اما نتونستم. 00:14:02.390 --> 00:14:07.970 ‫چون خب نمی‌شناسمش و تصور ‫کردن هم نیاز به یه چیزای پایه داره. 00:14:18.950 --> 00:14:20.170 ‫خیلی خب من رفتم! 00:14:20.170 --> 00:14:23.800 ‫هرچی شد کج خلقی نکن. 00:14:24.020 --> 00:14:25.190 ‫چیزیم نمی‌شه. 00:14:28.280 --> 00:14:30.620 ‫من رفتم ملکه‌ی برفی. 00:14:31.500 --> 00:14:33.810 ‫مراقب باش نیافتی. 00:14:34.050 --> 00:14:35.110 ‫نگران نباش! 00:14:41.030 --> 00:14:46.970 ‫مارینا اولین روزی که آنه در سال ‫پیش به مدرسه رفت را به خاطر آورد 00:14:57.310 --> 00:15:00.550 ‫آنه! آنه! دایانا ‫اینجاست تا ببینتت. 00:15:00.810 --> 00:15:02.130 ‫ممنون خانم کات‌برد. 00:15:05.700 --> 00:15:07.730 ‫آنه، می‌تونم بیام تو؟ منم. 00:15:09.310 --> 00:15:11.140 ‫خانم استیسی چجوریه؟ 00:15:11.450 --> 00:15:12.640 ‫بی قرار نباش. 00:15:13.850 --> 00:15:15.000 ‫خودت چطوری آنه؟ 00:15:15.150 --> 00:15:16.770 ‫دایانا چطور می‌پرسی؟ 00:15:16.770 --> 00:15:19.590 ‫می‌دونی که من به ‫کنج نشینی قناعت کردم. 00:15:20.360 --> 00:15:23.030 ‫برای همین هر روز میام ببینمت. 00:15:23.310 --> 00:15:24.370 ‫ازت ممنونم دایانا. 00:15:24.370 --> 00:15:26.600 ‫بهم بگو دیگه، خانم ‫استیسی چجور معلمیه؟ 00:15:26.600 --> 00:15:28.520 ‫جوان؟ زیبا؟ 00:15:29.350 --> 00:15:31.340 ‫معلم جوان شگفت‌آوریه. 00:15:31.710 --> 00:15:32.890 ‫ایول! 00:15:33.260 --> 00:15:35.160 ‫اما فقط با اینکه بگی شگفت‌آوره ‫که نمی‌تونم تصورش کنم. 00:15:35.450 --> 00:15:36.410 ‫صبح کن. 00:15:37.740 --> 00:15:39.450 ‫موهاش چه حالتیه؟ 00:15:39.560 --> 00:15:40.910 ‫مجعد و روشن. 00:15:42.400 --> 00:15:43.530 ‫چشمهاش؟ 00:15:43.640 --> 00:15:45.540 ‫آبی بی نظیر. 00:15:46.600 --> 00:15:48.120 ‫چجور لبا‌س‌هایی می‌پوشه؟ 00:15:48.230 --> 00:15:49.720 ‫قشنگ‌ترین‌ها رو. 00:15:49.900 --> 00:15:54.330 ‫و باد آستین‌هاش بزرگ‌تر از ‫هر آستین دیگه‌ای تو اوونلیه. 00:15:54.710 --> 00:15:55.830 ‫واقعا شگفت‌انگیزه. 00:15:56.290 --> 00:15:57.200 ‫مهربونه؟ 00:15:57.200 --> 00:15:59.900 ‫آره اما در عین ‫حال محکم و استوار. 00:16:00.170 --> 00:16:02.390 ‫به پسر‌ها امون نمی‌ده. 00:16:03.500 --> 00:16:05.710 ‫چقدر دیگه باید ‫صبر کنم تا ببینمش؟ 00:16:06.100 --> 00:16:06.880 ‫آنه. 00:16:06.940 --> 00:16:09.580 ‫من بهش چیزی گفتم. 00:16:09.580 --> 00:16:10.180 ‫چی گفتی؟ 00:16:10.440 --> 00:16:15.480 ‫گفتم بهترین دوستم آنه شرلی چون ‫پاش آسیب دیده نمی‌تونه به کلاس‌ها بیاد. 00:16:15.640 --> 00:16:17.100 ‫اون چی گفت؟ 00:16:18.340 --> 00:16:21.940 ‫اون گفت'لطفا سلام من ‫رو به دوستت برسون'. 00:16:22.550 --> 00:16:24.040 ‫دایانا ازت ممنونم! 00:16:24.830 --> 00:16:27.590 ‫امروز هم قرار گففت‌زده بشی. 00:16:28.960 --> 00:16:32.810 ‫من نمیام. تقصیر من نبود که. 00:16:33.250 --> 00:16:36.300 ‫تا اینجا که اومدی حالا ‫چرا این حرف رو می‌زنی؟ 00:16:36.360 --> 00:16:39.580 ‫احمقی دیگه! خودتم ‫از کارت پشیمونی! 00:16:39.670 --> 00:16:43.180 ‫اگه همچین چالش نمی‌دادی، ‫آنه هم چیزیش نمی‌شد. 00:16:43.180 --> 00:16:47.110 ‫شاید، اما خود آنه گفت ‫که می‌تونه انجامش بده. 00:16:47.120 --> 00:16:50.670 ‫فکر نمی‌کنین تقصیر آنه باشه؟ اگه ‫اینطور فکر می‌کنین باشه منم میام. 00:16:53.450 --> 00:16:58.220 ‫آنه گفت می‌دونه که ‫تقصیر خودش بوده. 00:16:59.050 --> 00:17:01.650 ‫اما نمی‌خواست به تو بگه. 00:17:04.030 --> 00:17:04.790 ‫بله؟ 00:17:05.230 --> 00:17:06.990 ‫حالت چطوره آنه؟ 00:17:07.260 --> 00:17:09.610 ‫رابی، جین، سوفا! 00:17:09.610 --> 00:17:10.820 ‫بهتری آنه؟ ‫تیلی تو هم اومدی! 00:17:11.750 --> 00:17:13.500 ‫خیلی وقت بود که ندیدمت. 00:17:13.840 --> 00:17:15.110 ‫جوشی! 00:17:15.870 --> 00:17:17.950 ‫ممنونم که اومدی جوشی. 00:17:18.280 --> 00:17:21.360 ‫متاسفم آنه. اما اگه خودت... 00:17:21.990 --> 00:17:23.630 ‫امروز دیگه نمی‌خواد ‫راجبش حرف بزنین! 00:17:23.630 --> 00:17:27.480 ‫جوشی من تو رو مقصر نمی‌دونم. 00:17:28.060 --> 00:17:31.630 ‫خودمم اشتباه می‌کردم، ‫بیا دوباره دوست باشیم. 00:17:32.330 --> 00:17:35.050 ‫من که اشتباهی نکردم. 00:17:35.050 --> 00:17:37.280 ‫بازم می‌گی؟ بیخیال فقط دست بده. 00:17:40.220 --> 00:17:41.700 ‫ممنون جوشی. 00:17:43.060 --> 00:17:44.030 ‫بالاخره. 00:17:49.780 --> 00:17:50.780 ‫چقدر شلوغن. 00:17:54.070 --> 00:17:56.380 ‫زمان برداشت فرا رسیده بود 00:17:56.380 --> 00:18:04.020 ‫پ ماتیو با آنکه همچنان نگران آنه ‫بود، می بایست بر زمین کار می‌کرد. 00:18:05.520 --> 00:18:11.600 ‫در مقابل، ماریلا نیز باید هم از آنه مراقبت ‫می‌کرد و هم کارهای خانه را انجام می‌داد. 00:18:11.890 --> 00:18:15.600 ‫اما هرگز به آنه غر نزد. 00:18:21.760 --> 00:18:29.070 ‫ماتیو که به شهر رفت ‫تا جو را تحویل دهد، 00:18:29.170 --> 00:18:32.290 ‫فردی را دید که او ‫را به شگفتی وا داشت. 00:18:58.090 --> 00:18:59.890 ‫ازتون خیلی ممنونم آقای کان‌برد. 00:19:00.260 --> 00:19:02.850 ‫نه... حرفشم نزنین... 00:19:05.650 --> 00:19:06.520 ‫بله؟ 00:19:08.260 --> 00:19:11.100 ‫از دیدنتون خوشبختم، شما ‫باید خانم ماریلا کات‌برد باشین. 00:19:11.240 --> 00:19:13.960 ‫من معلم جدید ، خانم... 00:19:14.630 --> 00:19:15.840 ‫خانم استیسی! ‫درسته! 00:19:17.110 --> 00:19:19.230 ‫عذر می‌خوام که سر زده مزاحم شدم. 00:19:19.440 --> 00:19:21.920 ‫اومدم آنه شرلی رو ببینم. 00:19:27.950 --> 00:19:31.020 ‫ماریلا به آهنگ ‫چهل‌تیکه بافتن گوش بده. 00:19:31.410 --> 00:19:32.840 ‫متنش یه همچین چیزیه... 00:19:33.000 --> 00:19:35.220 ‫بعد از اینکه سه سال در ‫تخت ماندم و چهل‌تیکه بافتم. 00:19:35.230 --> 00:19:39.870 ‫دوست داشتم که بلند شم و تابش ‫خورشید از پنجره رو تماشا کنم. 00:19:40.650 --> 00:19:43.670 ‫در واقعیت الان فقط سه هفته شده اما ‫اونطوری شاعرانه نمی‌شه. اینطور نیست؟ 00:19:45.650 --> 00:19:47.500 ‫بعدازظهر بخیر آنه شرلی. 00:19:47.620 --> 00:19:48.510 ‫من... 00:19:48.200 --> 00:19:50.930 ‫خانم موریل استیسی. 00:19:51.060 --> 00:19:52.030 ‫بله درسته. 00:19:52.030 --> 00:19:54.770 ‫خوب من رو شناختی. حالت چطوره؟ 00:19:54.860 --> 00:19:56.300 ‫زیباست! ‫بله؟ 00:19:57.060 --> 00:19:57.780 ‫منظورم اینه که... ‫خیلی ممنون. 00:19:59.680 --> 00:20:02.000 ‫مچ پام دیگه زیاد دردی نداره. 00:20:03.030 --> 00:20:04.840 ‫اما انگار حوصله‌ات سر رفته. 00:20:05.000 --> 00:20:06.520 ‫تموم روز همینطوری تو تخت بودی؟ 00:20:06.860 --> 00:20:08.400 ‫بله. تقریبا تمامش رو. 00:20:08.410 --> 00:20:09.050 ‫که اینطور. 00:20:12.460 --> 00:20:15.500 ‫پس بیا برای صحبت به جایی بریم ‫که تابش خورشید بیشتری داشته باشیم. 00:20:21.180 --> 00:20:22.700 ‫از شعر خوشت میاد؟ 00:20:23.570 --> 00:20:24.410 ‫بلهو 00:20:24.750 --> 00:20:27.350 ‫پ با هم می‌خونیم. 00:20:28.800 --> 00:20:33.300 ‫ماتیو تو واقعا... چطور خانم استیسی ‫رو انقدر یه دفعه‌ای به اینجا آوردی؟ 00:20:33.300 --> 00:20:38.420 ‫خب... در واقع این خانم ‫استیسی بود که اصرار داشت بیاد. 00:20:38.420 --> 00:20:41.590 ‫برای همین فراموش ‫کردم ازش تشکر کنم. 00:20:42.010 --> 00:20:47.240 ‫الان هیچ چیزی ندارم. ‫برای چی آماده کنم؟ 00:20:47.810 --> 00:20:50.250 ‫اون تابلوی نقاشی زیبا 00:20:50.250 --> 00:20:52.550 ‫همانی که درونت مروارید داری 00:20:52.790 --> 00:20:55.320 ‫جوانه زدی در بالای درخت 00:20:55.320 --> 00:20:58.040 ‫همانی که نمی‌توان با هوس کشیدت 00:20:58.440 --> 00:21:01.640 ‫چقدر نوستالژیک 00:21:01.640 --> 00:21:04.680 ‫این همانجایی است که ‫در موردش رویا می‌دیدم 00:21:04.970 --> 00:21:07.850 ‫تابلوی نقاشی زیبا 00:21:07.850 --> 00:21:10.570 ‫همانی که درونت مروارید داری 00:21:10.810 --> 00:21:13.720 ‫جوانه زدی در بالای درخت 00:21:13.720 --> 00:21:17.060 ‫همانی که نمی‌توان با هوس کشیدت 00:21:17.130 --> 00:21:20.690 ‫چقدر نوستالژیک 00:21:20.700 --> 00:21:23.880 ‫این همانجایی است که ‫در موردش رویا می‌دیدم 00:21:25.100 --> 00:21:32.450 ‫آنه واقعا از خانم استیسی خوشش آمد پس تلاش ‫کرد که سریع‌تر خوب شود و به مدرسه برگردد. 00:21:32.520 --> 00:21:36.760 ‫تا اینکه روزی، بعد از آنکه ‫دمتر پایش را ببرسی کرد، گفت: 00:21:36.890 --> 00:21:41.180 ‫خیلی خب، بلند شو ‫و سعی کن راه بری. 00:21:51.750 --> 00:21:53.800 ‫ماریلا، می‌تونم راه بالاخره! 00:21:57.710 --> 00:22:04.110 ‫همان شب، آنه به ماریلا التماس کرد تا اجازه ‫دهد که شامش را پایین پله‌ها کنار بقیه بخورد. 00:22:04.550 --> 00:22:07.570 ‫او می‌خواست ماتیو ‫راه رفتنش را ببیند. 00:22:07.570 --> 00:22:12.880 ‫اما برای ش بسیار دشوار بود و در ‫آخر مجبور شد از ماتیو‌ کمک بگیرد. 00:22:13.070 --> 00:22:17.750 ‫از آخرین باری که آن‌ها با یکدیگر غذا خورده بودند ‫مدت‌ها می‌گذشت پس آنه از صحبت کردن دست برنداشت. 00:22:18.110 --> 00:22:23.990 ‫او راجب رویاپردازی‌‌هایش در این ‫هفته‌های رقت‌بار گذشته صحبت کرد. 00:22:24.720 --> 00:22:28.880 ‫ماریلا اصلا دلپذیر نیست ‫که محبور باشی تو تخت بمونی 00:22:29.220 --> 00:22:31.420 ‫اما خب یه نکته‌ی مثبت داره. 00:22:31.560 --> 00:22:34.040 ‫متوجه می‌شی که واقعا ‫چند‌تا دوست داری. 00:22:34.140 --> 00:22:36.250 ‫حتی بعضی از افراد ‫رو بهتر درک می‌کنی. 00:22:36.770 --> 00:22:38.930 ‫مثلا، جوشی پای. 00:22:39.350 --> 00:22:42.740 ‫اون به دیدنم اومد و فکر می‌کنم که از ‫این که اون والش رو بهم داد، پشیمون بود. 00:22:43.000 --> 00:22:45.430 ‫تا جایی که می‌تونستم ‫باهاش مودبانه برخورد کردم. 00:22:45.720 --> 00:22:51.230 ‫اکه می‌مردم اون تا همیشه باید غم ‫پشیمونی رو با خودش حمل می‌کرد. 00:22:51.590 --> 00:22:54.080 ‫دایانا دوست وفاداری بود‌. 00:22:54.180 --> 00:22:58.530 ‫اون هر چند روز یه بار ‫اومد تا بهم روحیه بده‌. 00:22:59.160 --> 00:23:02.000 ‫حتی سرپرست بل هم ‫اومد تا ببینه حالم چطوره. 00:23:02.710 --> 00:23:04.260 ‫اون مرد خوبیه. 00:23:04.530 --> 00:23:06.700 ‫البته نه مثل شما دو نفر. 00:23:07.400 --> 00:23:11.770 ‫اون در مورد زمانی که خودش ‫هم مچ پاش رو شکست بهم گفت. 00:23:12.900 --> 00:23:16.630 ‫سخته که تصور کنم آقای ‫بل هم زمانی یه پسر بچه بوده. 00:23:17.500 --> 00:23:18.930 ‫و خانم آلان. 00:23:19.110 --> 00:23:23.900 ‫اون به دیدنم اومد با اینکه ‫خودش کلی کار داشت تا انجام بده. 00:23:24.240 --> 00:23:26.900 ‫و به عنوان یه ‫ملاقات‌کننده خیلی آدم شادیه. 00:23:26.900 --> 00:23:28.670 ‫هیچوقت بهم نگفت که تقصیر من بوده 00:23:28.770 --> 00:23:31.500 ‫فقط می‌گفت امیدواره که از این ‫اتفاق درس بگیرم و دختر بهتری بشم. 00:23:32.190 --> 00:23:35.250 ‫خاله لیند هم همیشه وقتی برای ‫دیدنم می‌اومد اونطوری می‌گفت. 00:23:35.710 --> 00:23:38.060 ‫اما به نظر من خودش ‫اینطور فکر نمی‌کرد که 00:23:38.060 --> 00:23:42.250 ‫مطمئنه که می‌تونم دختر بهتری ‫بشم اما واقعا امیدوار بود که بشم‌. 00:23:44.100 --> 00:23:47.450 ‫آنه یه چیزی اینجا واضحه. 00:23:48.380 --> 00:23:52.790 ‫افتادن از رو سقف خونه‌ی خانواده ‫بل اصلا به زبونت آسیب نزده. 00:23:57.280 --> 00:23:58.670 ‫درسته. 00:23:59.600 --> 00:24:00.650 ‫راست می‌گی. 00:24:01.070 --> 00:24:18.070 بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::. 00:24:18.240 --> 00:24:23.840 ‫دایانا هر روز بعد از مدرسه به دیدن آنه ‫می‌آمد، اما ناگهان دیگر خبری از او نشد. 00:24:24.250 --> 00:24:26.850 ‫در قسمت بعد: 00:24:27.140 --> 00:24:28.650 ‫نامه‌ای برای دایانا 00:24:28.970 --> 00:24:30.970 ‫☆پایان این قسمت☆ 00:24:30.990 --> 00:24:50.990 بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.