WEBVTT 00:00:00.000 --> 00:00:10.000 ..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::. 00:00:12.290 --> 00:00:14.450 ‫Kikoeru kashira 00:00:12.550 --> 00:00:18.700 صدایش را می‌شنوی؟ صدای اسب‌هاست 00:00:15.980 --> 00:00:18.310 ‫Hizume no oto 00:00:25.530 --> 00:00:30.850 کالسکه‌ای از میان تپه‌ها عبور می‌کند 00:00:25.580 --> 00:00:28.630 ‫Yuruyakana oka wo nutte 00:00:28.840 --> 00:00:30.830 ‫Kaketekuru basha 00:00:33.150 --> 00:00:38.080 داره میاد، یکی داره بالاخره میاد ‫Mukae ni kuru no mukae ni kuru no ne 00:00:39.170 --> 00:00:46.050 و من رو همراه خودش می‌بره 00:00:39.170 --> 00:00:40.570 ‫Dare ka ga 00:00:41.500 --> 00:00:46.210 ‫Watashi wo tsureteyuku no ne 00:00:46.210 --> 00:00:50.700 ‫Shiroi hana no michi he به سمت مسیر سفید اشتیاق‌انگیز 00:00:52.720 --> 00:00:58.150 به سمت خونه باد ‫Kaze no furusato he 00:00:59.050 --> 00:01:02.500 منو با خودش می‌بره ‫Tsureteyuku no ne 00:01:05.300 --> 00:01:09.000 منو با خودش می‌بره ‫Tsureteyuku no ne 00:01:25.670 --> 00:01:29.000 ‫قسمت سی و ششم: ‫سرنوشت باشگاه داستان‌نویسی. 00:01:33.700 --> 00:01:37.850 ‫آنه، از تابستان به‌شدت لذت برد. 00:01:38.900 --> 00:01:42.760 ‫آنه و دایانا تقریبا همیشه ‫بیرون از خانه بودند. 00:01:42.770 --> 00:01:49.950 ‫آنها قدم می‌زدند، قایق‌‌سواری می‌کردند، توت و ‫تمشک می‌چیدند و تا جای ممکن رویاپردازی می‌کردند. 00:01:50.800 --> 00:01:58.390 ‫ماریلا با توجه‌ به حرفهای ‫دکتر، اصلا مانع آنه نمی‌شد. 00:03:04.500 --> 00:03:06.460 ‫یک‌روز غروب 00:03:06.460 --> 00:03:11.950 ‫خانم باری دایانا و آنه ‫را به هتل وایت‌سندز برد. 00:03:12.530 --> 00:03:15.580 ‫آنها برای صرف ‫نهار به آنجا رفته بودند. 00:03:26.020 --> 00:03:29.990 ‫هتل پر بود از ‫توریست‌های امریکایی 00:03:29.990 --> 00:03:34.600 ‫و سالن هم که با لامپ‌های الکتریکی ‫جدید تزئین شده بود، به شدت می‌درخشید. 00:03:58.180 --> 00:04:03.100 ‫و یک‌روز که چیز زیادی به ‫پایان تعطیلات تابستانه نمانده بود... 00:04:25.030 --> 00:04:30.920 ‫آیدل‌وایلد مجموعه‌ای از درختان صنوبر سفید ‫بود که به صورت حلقه‌ کنار هم رشد کرده بودند 00:04:31.110 --> 00:04:34.960 ‫و آنه و دایانا اولین بازی خود پس ‫دوست شدن را، در آنجا انجام داده بودند. 00:04:35.420 --> 00:04:38.460 ‫اکنون که آنها پس از مدتی ‫دوباره به آنجا سر زدند 00:04:38.460 --> 00:04:43.250 ‫از وضعیت وحشتناک ‫آن، غافلگیر شد‌ه‌اند. 00:04:43.350 --> 00:04:46.190 ‫اینجا همون آیدل‌وایلده؟ 00:04:46.720 --> 00:04:48.320 ‫باورم نمیشه... 00:04:48.610 --> 00:04:52.140 ‫مکان شگفت‌انگیز خاطره‌هامون ‫به چنین روزی افتاده باشه... 00:06:46.450 --> 00:06:52.450 ‫یادآوری خاطرات خوش گذشت ‫باعث شد تا قلب آنها به درد آید 00:06:52.880 --> 00:06:58.050 ‫و آنه و دایانا نشستند ‫و اشک ر‌یختند. 00:06:58.250 --> 00:07:05.150 ‫این اشک، غم و شادی ‫آنها از خاطرات کودکی بود. 00:07:19.680 --> 00:07:25.150 ‫در روز آخر تعطیلات ‫تابستانه، آنه به زیرشیروانی رفت 00:07:25.160 --> 00:07:28.250 ‫تا کتاب‌های مدرسه را ‫از صندوقچه قدیمی بردارد. 00:07:28.250 --> 00:07:30.870 ‫او آنقدر دلتنگ آنها شده بود که ‫با آنها شروع به سخن گفتن نمود. 00:07:39.330 --> 00:07:44.160 ‫دوستان عزیز قدیمی، از اینکه ‫دوباره می‌بینمتون خیلی خوشحالم. 00:07:44.320 --> 00:07:46.390 ‫حتی تو، هندسه. 00:07:52.800 --> 00:07:57.070 ‫ماریلا، واقعا ‫تابستون خوبی داشتم. 00:07:57.640 --> 00:08:00.830 ‫خوبه که دوباره سلامتی ‫خودتو بدست آوردی، آنه. 00:08:00.830 --> 00:08:04.930 ‫من الان، احساس می‌کنم که ‫می‌تونم با تمام قدرت درس بخونم. 00:08:05.160 --> 00:08:07.730 ‫نگاه، همین الان آوردمشون. 00:08:07.800 --> 00:08:09.560 ‫برام آرزوی موفقیت کن! 00:08:22.490 --> 00:08:23.890 ‫من رفتم! 00:08:37.290 --> 00:08:39.360 ‫آنه، عجله کن، عجله کن! 00:08:39.810 --> 00:08:42.530 ‫صبح بخیر دایانا، مینی‌می! 00:08:47.760 --> 00:08:49.430 ‫مینی‌می، این لباس چقدر بهت میاد! 00:08:49.530 --> 00:08:51.060 ‫دیگه کلاس اولی هستی. 00:08:51.060 --> 00:08:51.900 ‫با تمام توان تلاش کن. 00:08:52.830 --> 00:08:54.190 ‫نهارمو ببین! 00:08:54.190 --> 00:08:57.460 ‫من الان گشنمه، ‫می‌خوام همینجا بخورم. 00:08:57.460 --> 00:09:02.200 ‫مینی می! نهار رو باید تو ‫مدرسه و پیش بقیه بخوری. 00:09:02.320 --> 00:09:03.140 ‫فهمیدی؟ 00:09:08.980 --> 00:09:10.570 ‫خب‌دیگه، بریم مینی‌می. 00:09:49.890 --> 00:09:51.640 ‫خب مینی‌می، نوبت توست. 00:10:01.620 --> 00:10:09.460 ‫خانم استیسی، از اینکه دانش‌آموزان ‫خود را مشتاق تحصیل می‌دید،خوشحال بود. 00:10:10.430 --> 00:10:15.490 ‫مخصوصا اینکه کلاس ویژه‌ی آکادمی کوئین، ‫خود را برای بهترین‌ها آماده کرده بودند. 00:10:16.130 --> 00:10:21.950 ‫و البته، رقابت بین آنه و گیلبرت ‫بیشتر از همیشه شدت گرفته بود. 00:10:22.680 --> 00:10:25.640 ‫آنه‌شرلی بیا پای تخته سیاه ‫و سوال بعدی رو جواب بده. 00:10:25.640 --> 00:10:26.190 ‫چشم. 00:10:49.010 --> 00:10:50.550 ‫می‌دونی ساعت چنده؟! 00:10:51.290 --> 00:10:53.570 ‫نباید اینقدر به خودت فشار بیاری. 00:10:53.800 --> 00:10:55.490 ‫ماریلا، وقتی به ‫گیل فکر می‌کنم... 00:10:55.960 --> 00:11:00.640 ‫اینکه بقیه هنوزم دارن درس ‫می‌خونن، من اصلا نمی‌تونم بخوابم. 00:11:00.730 --> 00:11:01.900 ‫ای بابا... 00:11:01.970 --> 00:11:07.350 ‫دوباره فردا خوابت نبره ‫و بدون شستن ظرفها بری! 00:11:07.350 --> 00:11:10.160 ‫می‌دونم ماریلا، زود می‌خوابم. 00:11:10.160 --> 00:11:11.260 ‫شب بخیر. ‫شبت بخیر. 00:11:16.400 --> 00:11:17.400 ‫آنه! 00:11:18.050 --> 00:11:19.060 ‫آنه! 00:11:21.530 --> 00:11:22.840 ‫چی شده ماریلا؟ 00:11:22.930 --> 00:11:26.760 ‫آنه بیا پایین و کمکم ‫کن که سیب بچینم. 00:11:27.030 --> 00:11:28.380 ‫باشه، الان. 00:11:42.680 --> 00:11:44.940 ‫هرازچندگاهی تنوع خوبه. 00:11:45.200 --> 00:11:47.770 ‫درسته ماریلا، الان ‫احساس خوبی دارم. 00:11:49.700 --> 00:11:52.140 ‫خوبه که درس و ‫تحصیلات رو جدی می‌گیری 00:11:52.150 --> 00:11:55.520 ‫اما باید یکمم مراقب ‫سلامتیت باشی. 00:11:55.830 --> 00:12:01.200 ‫اگه مریض بشی، نمی‌تونی به مدرسه بری ‫و تمام تلاشی که کردی برای هیچ خواهد بود. 00:12:01.340 --> 00:12:02.850 ‫نگران نباش ماریلا. 00:12:03.180 --> 00:12:06.180 ‫انرژی‌ای که طی تعطیلات ‫تابستونی جمع کردم رو استفاده می‌کنم. 00:12:06.420 --> 00:12:08.390 ‫من از این سالم‌تر نمی‌تونم باشم! 00:12:12.190 --> 00:12:15.940 ‫ماریلا همیشه نگران ‫سلامتی آنه بود. 00:12:16.280 --> 00:12:22.010 ‫اما هرگز حرفی از سردردهای ‫خود و مشکل قلبی ماتیو نزد. 00:12:36.160 --> 00:12:41.560 ‫برادر، دود و دم برای قلبتت ‫خوب نیست؛ کی می‌فهمی؟ 00:12:42.350 --> 00:12:45.360 ‫نگران نباش. 00:12:45.520 --> 00:12:49.790 ‫ازطرفی، دکتر بهت توصیه کرده که ‫زیاد کار نکنی و به خودت فشار نیاری. 00:12:49.930 --> 00:12:51.930 ‫اینقدر به خودت فشار نیار. 00:12:52.180 --> 00:12:53.470 ‫باشه. 00:12:53.610 --> 00:12:59.070 ‫شاید بهتر باشه که برای برداشت ‫سیب‌زمینی، یه پسر دیگه هم استخدام کنی. 00:12:59.180 --> 00:13:00.610 ‫بذار ببینم... 00:13:00.900 --> 00:13:02.360 ‫بهش فکر می‌کنم. 00:13:02.600 --> 00:13:09.200 ‫قلب من رو بیخیال. ماریلا تو باید ‫سردردهای خودتو بیشتر جدی بگیری. 00:13:11.190 --> 00:13:18.010 ‫همین‌ روزا میرم برای معاینه و بررسی. ‫دیگه داریم پیر می‌شیم، باید مراقب باشیم. 00:13:19.260 --> 00:13:21.240 ‫درسته. 00:13:52.670 --> 00:13:55.010 ‫خداروشکر! موفق شدیم! 00:14:05.540 --> 00:14:07.360 ‫موفق شدم! 00:14:57.530 --> 00:14:59.660 ‫نیست. اونجا نیست. 00:14:59.660 --> 00:15:02.110 ‫اسمم اونجا نیست. 00:15:45.070 --> 00:15:48.480 ‫خواب می‌دیدم. خداروشکر! 00:15:51.810 --> 00:15:55.350 ‫این خواب، درمورد نتایج بود. 00:15:55.710 --> 00:16:01.030 ‫اسم گیلبرت بلایث، اول لیست بود 00:16:01.480 --> 00:16:05.210 ‫و اسم آنه اصلا در لیست نبود. 00:16:05.940 --> 00:16:11.530 ‫حتی اگر هم خواب بوده باشه، این ‫کابوس همانند خوره به جان آنه افتاد. 00:16:27.810 --> 00:16:29.290 ‫صبح بخیر آنه. 00:16:29.560 --> 00:16:30.760 ‫صبح بخیر. 00:16:33.830 --> 00:16:36.970 ‫چی شده آنه؟ رنگت پریده. 00:16:38.720 --> 00:16:40.220 ‫چیزی نیست. 00:16:40.290 --> 00:16:44.430 ‫آنه، من امروز برای ‫خرید به کارمدی می‌رم. 00:16:44.520 --> 00:16:45.400 ‫باشه. 00:16:47.170 --> 00:16:49.810 ‫امروز نوبت منه تا جلسه باشگاه ‫داستان‌نویسی رو برگزار کنم. 00:16:49.810 --> 00:16:53.520 ‫باشه، می‌تونی با کیکی که دیروز ‫پختی، از دوستانت پذیرایی کنی. 00:16:54.050 --> 00:16:54.760 ‫باشه. 00:16:56.200 --> 00:16:59.300 ‫باشگاه داستان‌نویسی، ‫یک‌سال و نیم پیش تشکیل شد. 00:16:59.460 --> 00:17:04.080 ‫این ایده، زمانی که باید برای مدرسه ‫داستان می‌نوشتند؛ به ذهن آنه خطور کرد. 00:17:05.260 --> 00:17:12.610 ‫دایانا و روبی و جین، اکنون دیگر ‫علاقه‌ چندانی به داستان‌نویسی ندارند 00:17:13.100 --> 00:17:16.540 ‫اما از آن بعنوان بهانه‌ای برای اینکه ‫دورهم جمع شوند، استفاده می‌کنند 00:17:16.620 --> 00:17:19.700 ‫بخاطر همین هم این ‫باشگاه، همچنان پابرجاست. 00:17:21.000 --> 00:17:24.550 ‫مخصوصا دایانا که از ‫وقتی کلاس ویژه تشکیل شده 00:17:24.880 --> 00:17:29.190 ‫به سختی برای صحبت با ‫دوستانش، زمان پیدا می‌کند. 00:17:29.400 --> 00:17:35.320 ‫او همیشه مشتاق دورهمی ماهانه ‫این جمع است و انتظار آنرا می‌کشد. 00:17:35.800 --> 00:17:37.470 ‫دایانا دیر کرده. 00:17:37.690 --> 00:17:38.690 ‫آره. 00:17:39.140 --> 00:17:41.350 ‫میگم میشه امروز رو لغو کنیم؟ 00:17:41.350 --> 00:17:43.670 ‫باید برای کلاس ‫تاریخ فردا آماده بشم. 00:17:43.760 --> 00:17:49.110 ‫اما مگه نمی‌خواستی که درمورد سنجاق سینه ‫برای لباسهای جدیدت، با دایانا صحبت کنی؟ 00:17:49.110 --> 00:17:52.470 ‫درسته. اینکه منتظر دایانا ‫نمونیم، کار خیلی زشت و ناپسندیه. 00:17:52.470 --> 00:17:54.730 ‫اما من تو تاریخ خوب نیستم. 00:17:55.160 --> 00:17:58.610 ‫واقعا وقتی برای هدر ‫دادن با صحبت‌کردن ندارم. 00:17:59.070 --> 00:18:03.400 ‫روبی، یعنی می‌خوای بگی که باید ‫باشگاه داستان‌نویسی رو تعطیل کنیم؟ 00:18:03.400 --> 00:18:04.400 ‫بله. 00:18:04.400 --> 00:18:09.030 ‫من دیگه علاقه‌ای به داستان‌نویسی ‫ندارم. بقیه هم خیلی وقته که چیزی ننوشتن. 00:18:09.110 --> 00:18:12.820 ‫اینکه اینجا بشینیم و صحبت ‫کنیم، کاری بیهوده و الکیه. 00:18:14.460 --> 00:18:16.020 ‫جین، تو نظرت چیه؟ 00:18:16.200 --> 00:18:17.500 ‫توهم میخوای که تعطیل کنیم؟ 00:18:17.680 --> 00:18:20.270 ‫خب، داستان‌نویسی برام مهم نیست. 00:18:20.900 --> 00:18:27.860 ‫اما اینکه همین فرصت کم برای صحبت‌های دخترونه ‫و صرف چای رو از دست بدیم، واقعا حیفه. 00:18:27.980 --> 00:18:29.620 ‫منم همین حس رو دارم. 00:18:29.870 --> 00:18:36.060 ‫اما اخیرا حتی موقع کمک تو ‫خونه، احساس بدی بهم دست می‌ده. 00:18:36.210 --> 00:18:41.010 ‫احساس اینکه من الان باید درس ‫بخونم نه اینکه چنین کاری انجام بدم. 00:18:41.800 --> 00:18:47.640 ‫وقتی هم که تو کلاس می‌شینم، خسته‌ام و دوست ‫دارم که هرچه سریع‌تر برگردم خونه و برم تو تخت. 00:18:48.540 --> 00:18:51.980 ‫روبی، انگار که درمورد ‫من صحبت می‌کنی. 00:18:52.240 --> 00:18:55.350 ‫من بعضی وقتها فکر می‌کنم که ‫در آزمون ممکنه نتونم قبول بشم 00:18:55.350 --> 00:18:58.370 ‫و یهو اونقدر مضطرب ‫می‌شم که حتی نمی‌تونم بخوابم. 00:18:58.590 --> 00:19:00.860 ‫البته آنه این ‫چیزهارو درک نمی‌کنه. 00:19:00.980 --> 00:19:03.010 ‫اصلا اینطوری نیست. 00:19:03.250 --> 00:19:06.800 ‫همین امروز صبح من ‫خواب دیدم که رد شدم. 00:19:06.920 --> 00:19:10.510 ‫شما همه قبول شده بودید. ‫فقط اسم من تو لیست نبود. 00:19:10.510 --> 00:19:11.760 ‫محاله! ‫جدی میگم. 00:19:13.130 --> 00:19:16.820 ‫اگه آنه نتونه قبول بشه، ‫دیگه ما چی می‌شیم؟ 00:19:16.820 --> 00:19:18.260 ‫مگه نه، جین؟ 00:19:18.760 --> 00:19:20.020 ‫همینطوره. 00:19:20.520 --> 00:19:24.190 ‫اما اینکه آنه هم نگرانه، ‫یکم خیالم رو راحت می‌کنه. 00:19:24.190 --> 00:19:25.190 ‫معلومه که نگرانم. 00:19:25.990 --> 00:19:28.690 ‫میشه دیگه درمورد ‫آزمون صحبت نکنیم؟ 00:19:29.000 --> 00:19:32.190 ‫اینطوری دیگه دورهمی ‫که فایده‌ای نداره. 00:19:33.030 --> 00:19:34.780 ‫همش بخاطر اینه که دایانا نیومده. 00:19:34.910 --> 00:19:38.660 ‫آخه اگه اون بود، اصلا درمورد ‫چنین چیزی صحبت نمی‌کردیم. 00:19:38.960 --> 00:19:40.140 ‫درسته. 00:19:40.610 --> 00:19:43.070 ‫واقعا حیفه که قصد ‫نداره به آکادمی کوئین بیاد. 00:19:43.070 --> 00:19:47.820 ‫اما من و دایانا درمورد آزمون ‫هم مثل بقیه مسائل حرف می‌زنیم. 00:19:47.920 --> 00:19:50.330 ‫این بخاطر اینه که تو و دایانا ‫باهم دوست صمیمی هستید. 00:19:50.570 --> 00:19:52.840 ‫دیگه خیلی دیر کرده. 00:19:54.220 --> 00:19:55.890 ‫من دارم می‌رم. 00:19:56.420 --> 00:19:58.830 ‫ما برعکس دایانا، ‫وقت آزاد نداریم. 00:19:59.060 --> 00:19:59.990 ‫همینطوره. 00:20:00.160 --> 00:20:01.720 ‫منم دیگه باید برم. 00:20:01.720 --> 00:20:02.820 ‫صبر کنید! 00:20:02.940 --> 00:20:07.600 ‫من درمورد اینکه قصد دارید باشگاه ‫رو منحل کنید، نمی‌تونم کاری کنم 00:20:07.600 --> 00:20:11.050 ‫اما اینکه بدون دایانا ‫تصمیم بگیریم، بی‌انصافیه. 00:20:11.690 --> 00:20:13.700 ‫درسته. 00:20:13.700 --> 00:20:16.610 ‫من می‌رم دایانا رو ‫بیارم. یکم صبر کنید. 00:20:23.360 --> 00:20:25.590 ‫دایانا اومدی؟!؟ 00:20:27.230 --> 00:20:29.240 ‫متتظرت بودیم دایانا. کجا بودی؟ 00:20:29.240 --> 00:20:31.000 ‫بابت تاخیر باید جریمه بشی. 00:20:32.980 --> 00:20:36.210 ‫چی‌شده دایانا؟ تو ‫خونه اتفاقی افتاده؟ 00:20:37.720 --> 00:20:40.660 ‫تظاهر کردن رو تموم کنید. 00:20:41.110 --> 00:20:43.500 ‫من همه حرفهای شما رو شنیدم. 00:20:45.500 --> 00:20:47.670 ‫قصد فالگوش موندن نداشتم. 00:20:47.980 --> 00:20:49.740 ‫فقط خواستم اذیتتون کنم. 00:20:50.300 --> 00:20:53.450 ‫اما از چیزایی که ‫شنیدم، خیلی ناراحت شدم. 00:20:53.650 --> 00:20:55.760 ‫و اینکه.... 00:20:58.720 --> 00:20:59.710 ‫دایانا.... 00:21:00.410 --> 00:21:02.960 ‫من با شماها متفاوتم. 00:21:03.440 --> 00:21:07.620 ‫وقتی که شما همگی با آزمون مشغولید، من ‫تنها شخصی هستم که احساس تنهایی می‌کنم. 00:21:08.680 --> 00:21:14.400 ‫من واقعا از این جلسات ‫خوشم میاد، قصد تاخیر نداشتم. 00:21:14.610 --> 00:21:20.480 ‫اما...اما.... معلم ‫آوازم اومده بود. 00:21:20.620 --> 00:21:26.330 ‫نخواستم که شمارو منتظر بذارم ‫پس سعی کردم سریع تمومش کنم. 00:21:27.130 --> 00:21:30.020 ‫اما الان می‌بینم که ‫کار باشگاه تمومه. 00:21:30.280 --> 00:21:31.660 ‫اینطوری نیست دایانا! ‫کافیه! 00:21:32.870 --> 00:21:36.150 ‫من نمی‌خوام مانع ‫درس خوندن شما بشم. 00:21:38.070 --> 00:21:39.840 ‫و الان با قاطعیت پی بردم 00:21:39.840 --> 00:21:47.050 ‫اون روزهایی که درباره عشق، قتل، رویاهامون ‫و مسائل دیگه می‌نوشتیم؛ دیگه تمومه! 00:21:47.470 --> 00:21:48.420 ‫مگه نه، آنه؟ 00:21:49.780 --> 00:21:53.390 ‫اینکه به زور به پابرجا موندن ‫باشگاه اصرار کنیم، بی‌فایدست. 00:21:53.390 --> 00:21:55.100 ‫حق با روبیه. 00:21:56.410 --> 00:21:58.290 ‫بیهوده‌ و الکیه! 00:21:58.630 --> 00:21:59.460 ‫دایانا... 00:22:04.300 --> 00:22:06.200 ‫معذرت دایانا! 00:22:52.670 --> 00:22:54.370 ‫ماریلا، کی برگشتی؟ 00:22:54.680 --> 00:22:58.930 ‫صدات کردم اما جواب ندادی. ‫فکر کردم با دایانا رفتی بیرون. 00:22:59.480 --> 00:23:00.560 ‫چای چی؟ 00:23:00.850 --> 00:23:02.120 ‫خودم آماده‌ کردم. 00:23:02.570 --> 00:23:03.720 ‫معذرت. 00:23:11.280 --> 00:23:15.410 ‫لطفا برو به ماتیو بگو ‫که چای حاضر شده. 00:23:15.720 --> 00:23:16.850 ‫ماریلا! 00:23:17.880 --> 00:23:18.910 ‫تعجب کردی؟ ‫اوهوم... 00:23:21.240 --> 00:23:22.340 ‫عجیب و غریبه؟ ‫نه. 00:23:23.780 --> 00:23:26.200 ‫اینجاش یجوریه. 00:23:27.700 --> 00:23:28.980 ‫زود بهش عادت می‌کنی. 00:23:30.460 --> 00:23:34.000 ‫امروز رفتم پیش دکتر ‫اسپنسر که تو کارمدیه. 00:23:34.000 --> 00:23:38.470 ‫گفت که بخاطر ضعف در ‫بیناییه که دچار سردرد می‌شم. 00:23:38.910 --> 00:23:41.720 ‫اگه اینطوری سردرد‌های ‫من درمان بشه، معجزه‌است. 00:23:44.360 --> 00:23:45.590 ‫الان ماتیو رو صدا می‌کنم. 00:23:55.000 --> 00:24:06.000 بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::. 00:24:06.130 --> 00:24:11.710 ‫آنه احساس کرد که امروز بالغ شده. 00:24:18.080 --> 00:24:20.400 ‫بهار دوباره از ‫گرین‌گیبلز بازدید می‌کنه. 00:24:20.630 --> 00:24:24.930 ‫ماریلا متوجه رشد آنه ‫می‌شود و احساس تنهایی می‌کند. 00:24:25.180 --> 00:24:28.000 ‫قسمت بعد: 00:24:28.080 --> 00:24:29.570 ‫بهار یک 15 ساله. 00:24:29.630 --> 00:24:30.600 ‫☆پایان این قسمت☆ 00:24:30.620 --> 00:24:50.620 بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.