WEBVTT

00:00:15.878 --> 00:00:19.546
درون هر سر در هر خانه ای

00:00:19.615 --> 00:00:21.415
پیچیده ترین جسمی که

00:00:21.483 --> 00:00:24.251
ما در دنیا کشف کرده ایم وجود دارد

00:00:24.320 --> 00:00:27.621
مغز انسان

00:00:27.690 --> 00:00:30.223
من سالهای زیادی از عمرم را صرف کشف رمز نمودن

00:00:30.292 --> 00:00:32.359
اسرار مغز کرده ام

00:00:32.428 --> 00:00:36.496
و هنوز هم وقتی یکی از آنها را در دست می گیرم، احساس ترس آمیخته به احترام دارم

00:00:36.565 --> 00:00:39.566
به این دلیل که اگرچه این شگفتی زیست

00:00:39.635 --> 00:00:45.105
به نظر ما خیلی بیگانه است، بنوعی خود ما است

00:00:46.809 --> 00:00:49.309
تا این اواخر که دوره های فعالیت

00:00:49.378 --> 00:00:50.644
در این سلول ها انجام شدند

00:00:52.114 --> 00:00:55.282
این باربارا بود

00:00:55.351 --> 00:00:58.752
او عقیده و اشتیاقات خودش را داشت

00:00:58.821 --> 00:01:05.759
او دوست داشت، او زندگی خودش را داشت

00:01:05.828 --> 00:01:09.096
و اینجا، جایی است که آن اتفاق افتاد

00:01:09.164 --> 00:01:12.499
همانطور که برای همه ی ماها اتفاق می افتد

00:01:12.568 --> 00:01:17.170
این اندام 1.5 کیلوگرمی از صدها میلیارد سلول

00:01:17.239 --> 00:01:20.674
با یک کوادریلیون ارتباط بینشان تشکیل شده است

00:01:20.743 --> 00:01:24.277
این سلول ها در هر ثانیه از زندگی شما تریلیون ها سیگنال

00:01:24.346 --> 00:01:25.979
الکتروشیمیایی شلیک می کنند

00:01:27.516 --> 00:01:32.719
بنوعی، کل این مواد زیستی مرطوب باعث

00:01:32.788 --> 00:01:37.090
تجربه ی شما از خود بودن می شوند

00:01:37.159 --> 00:01:39.893
من می خواهم یک سوال بنیادی

00:01:39.962 --> 00:01:40.994
درباره ی زندگی مان را بررسی کنم

00:01:43.732 --> 00:01:46.767
چه چیزی شما را شکل می دهد؟

00:01:54.610 --> 00:01:59.946
این داستان چگونگی شکل دادن مغز شما توسط زندگیتان است

00:02:00.015 --> 00:02:03.183
و اینکه چطور مغز شما زندگی شما را شکل می دهد

00:02:03.207 --> 00:02:15.207
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::..
‏.::  <c.colorff9800>www.bolboljan.net</c> ::.

00:02:16.465 --> 00:02:19.366
چه چیزی شما را، شما می سازد؟

00:02:19.435 --> 00:02:21.635
برای مدت های طولانی، جواب

00:02:21.703 --> 00:02:23.970
یک روح نامیرا یا روان بود

00:02:24.039 --> 00:02:26.306
چیزی که به ماورای انحصار ماده می رود

00:02:26.375 --> 00:02:29.743
و به شما زندگی و هویت می بخشد

00:02:29.812 --> 00:02:33.480
ولی مطالعات جدید مغز داستان متفاوتی می گوید

00:02:33.549 --> 00:02:37.150
اینکه که هستیم تنها می تواند برحسب

00:02:37.219 --> 00:02:40.353
اندام 1.5 کیلوگرمی در سر شما درک شود

00:02:42.391 --> 00:02:44.458
داستان شما شدن

00:02:44.526 --> 00:02:47.427
با یک حقیقت قابل توجه شروع می شود

00:02:47.496 --> 00:02:51.531
ما کاملا ناتوان به دنیا آمده ایم

00:02:51.600 --> 00:02:54.768
و این ناتوانی در انسان نسبت به

00:02:54.837 --> 00:02:58.605
گونه های دیگر بیشتر طول می کشد

00:02:58.674 --> 00:03:01.374
در مقایسه کودکان انسان با خویشاوندان ما

00:03:01.443 --> 00:03:03.276
در سرتاسر قلمرو حیوانات

00:03:05.514 --> 00:03:07.481
مامانی داره چکار می کنه؟

00:03:07.549 --> 00:03:11.885
بسیاری از حیوانات تازه به دنیا آمده، آماده برای دنیا متولد می شوند

00:03:11.954 --> 00:03:16.022
آنها مهارت های زندگی ای دارند که از زمان تولد ساخته شده است

00:03:18.961 --> 00:03:24.231
یک نوزاد گورخر می تواند تنها وقتی 45 دقیقه از عمرش گذشته است بدود

00:03:24.299 --> 00:03:28.668
نوزاد زرافه در عرض چند ساعت ایستادن را یاد می گیرد

00:03:28.737 --> 00:03:30.937
دلفین ها در حال شنا به دنیا می آیند

00:03:34.510 --> 00:03:38.078
حالا این به نظر یک برتری می آید

00:03:38.146 --> 00:03:40.780
ولی این حیوانات را در اکوسیستم قرار دهید

00:03:40.849 --> 00:03:44.251
که مناسب آنها نباشد و می بینید که آنها دوام نمی آورند

00:03:44.319 --> 00:03:46.553
اوه به اون حیوون نگاه کن

00:03:46.622 --> 00:03:48.288
چی هست؟

00:03:48.357 --> 00:03:51.324
در مقایسه، پسر من آری دو سالشه

00:03:51.393 --> 00:03:53.460
و هنوز به من وابستس

00:03:53.529 --> 00:03:56.429
ولی یه روز اون می تونه در آلاسکا

00:03:56.498 --> 00:03:59.699
یا در صحرا یا بر روی ماه زندگی کنه

00:03:59.768 --> 00:04:02.302
به عبارت دیگر، او می تواند با هر محیطی وفق پیدا کند

00:04:02.371 --> 00:04:04.738
خیلی خوب، خوش گذشت نه؟

00:04:04.806 --> 00:04:07.974
و این به یمن روشی منحصر به فرد و شگفت انگیز است

00:04:08.043 --> 00:04:13.213
که مغز انسان می تواند به شکل دنیای اطرافش در بیاید

00:04:13.282 --> 00:04:15.415
انسان ها از قبل برنامه ریزی شده برای

00:04:15.484 --> 00:04:17.150
چیزهای مشخصی سر میز می آیند

00:04:17.219 --> 00:04:20.487
مثل یاد گرفتن زبان یا تقلید حالت های صورت

00:04:20.556 --> 00:04:23.189
ولی چیزی که واقعا درباره ی انسان ها قابل توجه است

00:04:23.258 --> 00:04:26.860
درجه ای است که با آن مغز آنها تمام نشده است

00:04:26.929 --> 00:04:30.163
و این منجر به یک دوره ی دراز مدت ناتوانی می شود

00:04:30.232 --> 00:04:32.198
ولی نقشه ساده است

00:04:32.267 --> 00:04:35.635
به جای سیم کشی قوی هر جوری که یک کرگدن کارش را انجام می دهد

00:04:35.704 --> 00:04:39.973
بگذار تجربه ی زندگی بقیه ی مغز را سیم کشی کند

00:04:40.042 --> 00:04:42.142
که این امر به همراه چیزی است که یک مقدار مرطوب است

00:04:42.210 --> 00:04:44.644
و آن را در حالت پرواز تنظیم می کند

00:04:49.017 --> 00:04:52.519
ما در حین عمل یاد می گیریم، به نظر خطرناک می آید

00:04:52.588 --> 00:04:56.256
ولی این دقیقا کاری است که مغزهای جوان انجام می دهند

00:04:56.325 --> 00:05:00.093
و این امر همچنانکه بزرگ می شویم و یاد می گیریم و

00:05:00.162 --> 00:05:03.563
وفق پیدا می کنیم به ما یک برتری شگفت انگیز می دهد

00:05:05.901 --> 00:05:10.136
راز پشت انعطاف پذیری مغزهای جوان چیست؟

00:05:10.205 --> 00:05:13.273
خب، به رشد سلول های جدید ربطی ندارد

00:05:13.342 --> 00:05:16.643
تعداد سلول ها در کودکان و بزرگسالان یکسان است

00:05:20.215 --> 00:05:24.551
درعوض، راز به اینکه چطور سلول ها ارتباط دارند مرتبط است

00:05:27.155 --> 00:05:29.389
یک کودک 5 ساله اساسا همه ی

00:05:29.458 --> 00:05:31.658
سلول های مغزی که قرار است داشته باشد را دارد

00:05:31.727 --> 00:05:34.260
ولی اتفاقی که درون سرش می افتد

00:05:34.329 --> 00:05:36.463
خیلی متفاوت تر از چیزی است که درون سر من اتفاق می افتد

00:05:39.101 --> 00:05:41.668
در مغز یک کودک تازه به دنیا آمده

00:05:41.737 --> 00:05:44.971
یاخته های عصبی تنها دارند ارتباط برقرار کردن را شروع می کنند

00:05:45.040 --> 00:05:48.208
ولی سپس، در طی دو سال اول زندگی

00:05:48.276 --> 00:05:52.412
آن یاخته ها کم کم سرعت ارتباط خود را به طرز چشمگیری زیاد می کنند

00:05:52.481 --> 00:05:56.883
و به اندازه ی دو میلیون ارتباط جدید را در هر ثانیه شکل می دهند

00:05:58.954 --> 00:06:01.287
از سن دو سالگی، یک یاخته ی عصبی معمولی

00:06:01.356 --> 00:06:03.923
بیش از 15 هزار ارتباط یا رابطه دارد

00:06:05.293 --> 00:06:09.963
این تقریبا دو برابر مقداری است که در یک انسان بالغ یافت شده است

00:06:16.004 --> 00:06:18.505
بنابراین در این بین چه اتفاقی می افتد؟

00:06:18.573 --> 00:06:21.508
خب، بعد از سن دو سالگی

00:06:21.576 --> 00:06:23.810
این رشد متوقف می شود

00:06:28.817 --> 00:06:31.618
فرآیند تبدیل شدن به یک نفر راجع به هرس کردن

00:06:31.687 --> 00:06:34.788
احتمالاتی است که همین الان حاضر هستند

00:06:34.856 --> 00:06:36.723
شما به آن کسی که هستید تبدیل می شوید نه به خاطر

00:06:36.792 --> 00:06:40.393
چیزی که در مغز شما رشد می کند بلکه به خاطر چیزی که حذف شده است

00:06:43.432 --> 00:06:46.066
همچنانکه ما رشد می کنیم و مهارت های جدیدی را یاد می گیریم

00:06:46.134 --> 00:06:49.335
از تعداد رابطه های مغزمان کم می کنیم

00:06:49.404 --> 00:06:52.439
برای اینکه روی تعداد کمتری

00:06:52.507 --> 00:06:54.040
از رابطه های قوی تر تمرکز کنیم

00:06:58.213 --> 00:07:01.314
همچنانکه شما یاد می گیرید بخوانید، مدار بندی شما تراشیده می شود

00:07:01.383 --> 00:07:03.416
تا موج های روی صفحه را بتواند تفسیر کند

00:07:05.821 --> 00:07:10.390
رابطه ها از جهانی بودن به منحصر به فرد بودن تغییر می کنند

00:07:10.459 --> 00:07:13.293
از آن پیوندهایی که استفاده نمی کنید، از بین می روند

00:07:16.298 --> 00:07:19.165
در طی دوره ی کودکی، مدار بندی مغز

00:07:19.234 --> 00:07:22.068
برحسب تجربه

00:07:22.137 --> 00:07:24.137
و تعامل با محیط سیم کشی می شود

00:07:26.975 --> 00:07:31.010
ولی این وابستگی به دنیای بیرونی یک قمار است

00:07:34.149 --> 00:07:38.918
دنیای بیرون همیشه چیزی که مغز می خواهد را فراهم نمی کند

00:07:46.828 --> 00:07:48.595
من می خواهم

00:07:51.833 --> 00:07:54.734
این خانواده ی جنسن از میلواکی هستند

00:07:58.140 --> 00:08:02.442
کارول، بیل، پسرانشان تام و جان و دخترشان، ویکتوریا

00:08:06.515 --> 00:08:08.948
اینها بچه هایی معمولی نیستند

00:08:09.017 --> 00:08:12.452
هر سه وقتی تنها 4 سال داشتند از یک پرورشگاه رومانیایی

00:08:12.521 --> 00:08:14.087
به فرزندی گرفته شدند

00:08:18.226 --> 00:08:21.961
خب سال 1996 بود که ما به آمریکا آمدیم

00:08:22.030 --> 00:08:27.433
و در تاریخ 5 آگوست سال 1996 آن زمانی بود که من تقریبا 4 سالم شده بود

00:08:27.502 --> 00:08:29.669
خب بله

00:08:33.642 --> 00:08:38.211
در سال 1989 در هنگام سقوط رژیم نیکولای چائوشسکو

00:08:38.280 --> 00:08:42.816
حدود 170 هزار کودک در یتیم خانه های رومانیا وجود داشت

00:08:48.356 --> 00:08:51.858
کودکان اغلب در شرایطی ترسناک نگهداری می شدند

00:08:51.927 --> 00:08:54.360
و بدون ارتباط انسانی، تنها گریه می کردند

00:08:59.935 --> 00:09:02.235
شما به یک اتاق وارد می شدید و توسط

00:09:02.304 --> 00:09:04.437
بچه های کوچکی که قبلا آنها را ندیده اید احاطه می شدید

00:09:06.641 --> 00:09:08.641
و اونها می خواستند بپرند توی بغلت یا بشینن روی پات

00:09:08.710 --> 00:09:10.376
یا دست و بگیرن یا با تو راه برن

00:09:12.981 --> 00:09:14.747
و این رفتار بدون تبعیض یک نوع

00:09:14.816 --> 00:09:17.684
ویژگی ای رسمی از کودکانی است که در یک موسسه رشد کرده اند

00:09:20.889 --> 00:09:23.156
خیلی خوب است که تمایل شما

00:09:23.225 --> 00:09:26.292
به احساساتی شدن است و ما باید آن را هر چند وقت یکبار چک کنیم

00:09:26.361 --> 00:09:28.862
چون شما نمی خواستید این کار را در مقابل بچه ها بکنید

00:09:31.233 --> 00:09:35.034
دکتر چارلز نلسون شاهد رفتار بچه ها بوده است

00:09:35.103 --> 00:09:39.839
و برایش سوال پیش آمده آیا به تنهایی ربط دارد یا ناراحتی

00:09:39.908 --> 00:09:41.941
آیا آن همه نادیده گرفتن ها

00:09:42.010 --> 00:09:44.477
بر ساختار فیزیکی مغز تاثیر داشته است؟

00:09:45.981 --> 00:09:47.981
بخصوص بعد از تولد، مغز به تجربه نیاز دارد

00:09:48.049 --> 00:09:49.349
تا رشد و توسعه پیدا کند

00:09:52.621 --> 00:09:54.821
مغز در حال رشد به دنبال اطلاعات است

00:09:54.890 --> 00:09:57.056
و به دنبال تجربیات است و اگر آنها را دریافت نکند

00:09:57.125 --> 00:09:58.558
مغز نمی داند چطور باید سیم کشی شود

00:09:58.627 --> 00:10:01.294
و به درستی ساخته شود

00:10:01.363 --> 00:10:03.396
بچه های در موسسه

00:10:03.465 --> 00:10:05.331
آی کیوهایی برابر 60 تا 80 دارند

00:10:05.400 --> 00:10:06.900
زبان آنها لکنت دارد

00:10:06.968 --> 00:10:08.801
آنها مشکلات وابستگی شدیدی دارند

00:10:08.870 --> 00:10:11.905
و نشانه هایی از مغزهای عقب افتاده و رشد نیافته دارند

00:10:11.973 --> 00:10:15.041
آنها سرهای کوچکی داشتند و فعالیت نوار مغزی آنها خیلی کاهش پیدا کرده بود

00:10:17.979 --> 00:10:19.479
دکتر نلسون به

00:10:19.547 --> 00:10:23.149
فعالیت الکتریکی در مغز این کودکان نگاه کرد

00:10:23.218 --> 00:10:26.486
او از این کشف شگفت زده شده بود که کودکان

00:10:26.554 --> 00:10:29.222
به طور چشم گیری فعالیت عصبی خود را از دست داده بودند

00:10:30.892 --> 00:10:33.126
ولی چیزهای بیشتری هم بود

00:10:33.194 --> 00:10:36.329
او شواهدی پیدا کرد که کودکانی که به سرپرستی گرفته شدند

00:10:36.398 --> 00:10:40.300
قبل از سن دو سالگی کاملا بهبود پیدا کردند

00:10:41.803 --> 00:10:43.903
ولی کسانی که بعد از دوسالگی

00:10:43.972 --> 00:10:46.539
موسسه را ترک نکرده بودند رشد مغز آنها

00:10:46.608 --> 00:10:47.674
به خطر افتاده بود

00:10:50.011 --> 00:10:52.211
کمبود تجربه باعث می شود مغز

00:10:52.280 --> 00:10:56.916
به طور ناقص سیم کشی می شود چون هیچ ورودی ای به آن ندارد

00:10:56.985 --> 00:11:00.253
و در نتیجه، یاخته های عصبی نمی دانند با کدام یاخته ی عصبی دیگر

00:11:00.322 --> 00:11:01.454
باید ارتباط برقرار کنند

00:11:04.225 --> 00:11:05.558
کار نلسون نشان داد که وقتی

00:11:05.627 --> 00:11:09.829
مغز گرسنه ی چیزهایی است که نیاز دارد مثل لمس کردن

00:11:09.898 --> 00:11:13.733
تحریک شدن، عشق، رشد یک کودک متوقف می شود

00:11:20.041 --> 00:11:22.275
تنها سوابقی که کودکان جنسن

00:11:22.344 --> 00:11:25.678
از دوران اولیه ی زندگی دارند چند تا عکس است

00:11:32.921 --> 00:11:35.922
در یتیم خانه ما واقعا با هیچ

00:11:35.991 --> 00:11:38.558
زبان شناخته شده ای صحبت نمی کردیم

00:11:38.626 --> 00:11:41.227
بنابراین مثلا وقتی مامانم از راننده تاکسی خواست

00:11:41.296 --> 00:11:44.597
ما به چه زبانی صحبت می کنیم، راننده تاکسی گفت زبان نامفهوم

00:11:49.037 --> 00:11:52.038
جنسن ها همگی بعد از سن دو سالگی به سرپرستی گرفته شده بودند

00:11:53.775 --> 00:11:56.476
در یتیم خانه سخت است

00:11:56.544 --> 00:12:00.546
سخت بود. آسون نبود

00:12:00.615 --> 00:12:04.384
بچه ها توجه زیادی نمی کردند

00:12:04.452 --> 00:12:08.588
تقریبا 20 سال از زمانی که آنها رومانی را ترک کردند می گذرد

00:12:08.656 --> 00:12:10.857
آنها هنوز با عواقب

00:12:10.925 --> 00:12:13.493
غفلت های اولیه زندگی می کنند

00:12:13.561 --> 00:12:20.133
تام اختلال کم توجهی- بیش فعالی داشت و اختلالات یادگیری داشت

00:12:20.201 --> 00:12:25.038
ولی نه به وسعتی که جان داشت

00:12:25.106 --> 00:12:27.874
برای جان من فکر می کنم سخت شروع شد

00:12:27.942 --> 00:12:31.177
و همینطور سخت ادامه پیدا کرد

00:12:31.246 --> 00:12:35.448
ما به دکتر و روانپزشک های زیادی مراجعه کردیم

00:12:35.517 --> 00:12:39.285
تا به من در طی دوران سختی که الان دارم کمک کنند

00:12:39.354 --> 00:12:41.721
خب داره کار می کنه و من خوشم میاد

00:12:44.726 --> 00:12:46.893
با پشتیبانی یک خانواده ی دوست داشتنی

00:12:46.961 --> 00:12:49.729
کودکان جنسن راه هایی پیدا می کنند تا

00:12:49.798 --> 00:12:52.465
بر زخم های دوران کودکی غلبه کنند

00:12:55.503 --> 00:12:58.871
چیزی که ما در سنین اولیه ی خود تجربه می کنیم راه درازی می رود

00:12:58.940 --> 00:13:01.474
تا به تعریف کسی که تبدیل می شویم برسد

00:13:07.916 --> 00:13:11.217
تجربه مغز را هرس می کند ولی این تنها

00:13:11.286 --> 00:13:14.053
چیزی نیست که کسی که هستید را شکل می دهد

00:13:14.122 --> 00:13:16.923
چون مهم نیست که چه نوع زندگی ای را تجربه کرده اید

00:13:16.991 --> 00:13:19.992
همچنین، مغز یک جدول از قبل تعیین شده است

00:13:20.061 --> 00:13:21.928
که توسط ژن ها دیکته شده است

00:13:21.996 --> 00:13:26.566
و این یعنی تغییرات عمده ای در راه است

00:13:34.275 --> 00:13:35.741
در سنین نوجوانی

00:13:35.810 --> 00:13:38.277
جریان های هورمونی در اطراف بدن های ما

00:13:38.346 --> 00:13:41.681
باعث تغییرات فیزیکی چشم گیری می شود

00:13:43.518 --> 00:13:45.852
ولی بدور از چشم ها، مغزهای ما متحمل

00:13:45.920 --> 00:13:49.122
تغییرات شگفت آور یکسانی می شود

00:13:49.190 --> 00:13:51.891
یکی که عمیقا بر چگونگی رفتار ما تاثیر می گذارد

00:13:51.960 --> 00:13:54.827
و به دنیای اطراف ما واکنش نشان می دهد

00:13:57.232 --> 00:13:59.132
ما همگی می دانیم که نوجوان ها

00:13:59.200 --> 00:14:02.735
دیدگاه متفاوتی نسبت به کودکان یا بزرگسالان نسبت به دنیا دارند

00:14:02.804 --> 00:14:06.639
ولی چیزی که همیشه واضح نیست این است که مدلی که نوجوان ها دنیا را می بینند

00:14:06.708 --> 00:14:09.876
یک انتخاب یا یک رفتار نیست

00:14:09.944 --> 00:14:12.678
درعوض، عواقب یک مغز در حال تغییر است

00:14:12.747 --> 00:14:14.714
که مطابق برنامه عمل می کند

00:14:14.782 --> 00:14:19.385
اینکه آنها الان چه کسانی هستند زیستی و اجتناب ناپذیر است

00:14:25.126 --> 00:14:27.593
برای فهمیدن مغز نوجوان ها در حین عمل

00:14:27.662 --> 00:14:29.996
می خواهیم یک آزمایش راه بندازیم

00:14:32.800 --> 00:14:35.768
با کمک دانشجوی فارغ التحصیل شده ی من ریکی ساوجانی

00:14:35.837 --> 00:14:38.671
می خواهیم داوطلبانی با سنین مختلف را

00:14:38.740 --> 00:14:41.941
به دستگاهی که میزان استرس را با تغییرات قابل اندازه گیری

00:14:42.010 --> 00:14:44.243
در غدد عرقی اندازه گیری می کند وصل کنیم

00:14:44.312 --> 00:14:46.913
سلام. من دکتر ایگلمن هستم

00:14:46.981 --> 00:14:49.849
سپس آنها را در ویترین یک مغازه می نشانیم

00:14:49.918 --> 00:14:51.884
تا توسط عابرین دیده شوند

00:14:54.055 --> 00:14:56.055
خب پرده رو بکش

00:14:59.227 --> 00:15:00.660
اول یک آدم بالغ

00:15:06.501 --> 00:15:08.701
واکنش استرس لوئیسا به نظر می آید

00:15:08.770 --> 00:15:12.638
در یک درجه ی پایین ثابت بماند

00:15:12.707 --> 00:15:17.143
روشن است که او دارد به مردم آنجا واکنش نشان می دهد

00:15:17.212 --> 00:15:21.180
ولی واکنش استرس او بالا نمی رود

00:15:23.585 --> 00:15:26.519
ولی در موقعیت مشابه، مغز نوجوان

00:15:26.588 --> 00:15:29.055
خیلی متفاوت واکنش نشان می دهد

00:15:37.899 --> 00:15:41.200
اوه واو، این واکنش بزرگیه

00:15:41.269 --> 00:15:43.636
من باید ضربان قلب او را به طور خودکار اندازه گیری کنم

00:15:43.705 --> 00:15:45.104
چون داره خیلی بالا میره

00:15:45.173 --> 00:15:46.172
آره

00:15:48.509 --> 00:15:50.676
واکنش برقی پوست او الان خیلی بالا است

00:15:50.745 --> 00:15:52.678
همینطور هم بالا میره

00:15:52.747 --> 00:15:55.081
نشان می دهد که او خیلی استرس دارد

00:15:59.354 --> 00:16:01.420
سلام زندر حالت چطوره؟

00:16:01.489 --> 00:16:02.888
خوبم. خوب. خوب

00:16:05.260 --> 00:16:07.260
هر چقدر بیشتر او نگاهش را منحرف کند

00:16:07.328 --> 00:16:10.363
واکنش استرس او بالاتر می رود

00:16:10.431 --> 00:16:13.299
بنابراین احتمالا این واکنش او

00:16:13.368 --> 00:16:14.867
وانمود می کند که او آنجا حضور ندارد

00:16:20.642 --> 00:16:23.909
برای اینکه او چه احساسی دارد از چه کلماتی استفاده می کنید؟

00:16:23.978 --> 00:16:27.413
ضایع، عجیب. خیلی زیاد

00:16:27.482 --> 00:16:30.516
فرق می کرد. اینکه مردم بهت خیره بشن

00:16:30.585 --> 00:16:33.152
و اینکه ندونی دارن به چی فکر می کنن

00:16:36.591 --> 00:16:39.225
بنابراین چرا تفاوت بزرگی در واکنش نشان دادن بین

00:16:39.294 --> 00:16:41.927
انسان های بالغ و نوجوان ها وجود دارد؟

00:16:41.996 --> 00:16:44.697
جواب شامل ناحیه ای از مغز می شود

00:16:44.766 --> 00:16:46.999
که به آن قشر پیش پیشانی میانی می گویند

00:16:52.774 --> 00:16:56.075
هنگامی فعال می شود که شما راجع به خودتان فکر می کنید

00:16:56.144 --> 00:16:58.110
مخصوصا مفهوم های احساسی

00:16:58.179 --> 00:17:00.313
یک موقعیت که برای شما اتفاق افتاده است

00:17:02.283 --> 00:17:05.484
همچنانکه یک نفر از مرحله ی کودکی به نوجوانی قدم می گذارد

00:17:05.553 --> 00:17:08.087
فعالیت در این ناحیه افزایش پیدا می کند

00:17:08.156 --> 00:17:10.523
و در حدود 15 سالگی به اوج خود می رسد

00:17:10.591 --> 00:17:15.695
حالا موقعیت های اجتماعی وزن احساسی زیادی را با خود حمل می کنند

00:17:17.465 --> 00:17:19.565
در انسان های بالغ، واکنش استرس از آن

00:17:19.634 --> 00:17:23.202
نسبتا کم است

00:17:25.173 --> 00:17:28.708
ولی در نوجوان ها، آن تجربه ی یکسان باعث

00:17:28.776 --> 00:17:32.812
احساسات اجتماعی می شود تا به فعالیت بالا برسد

00:17:32.880 --> 00:17:37.583
نتیجه یک واکنش استرسی با شدت بالا است

00:17:41.289 --> 00:17:44.123
این فقط به خودآگاهی ربط ندارد

00:17:44.192 --> 00:17:46.726
رشد مغز نوجوان عواقب دیگری هم دارد

00:17:50.365 --> 00:17:54.033
که شامل کنترل ضعیف بر انگیزه های ناگهانی می شود

00:17:54.102 --> 00:17:57.603
بخش هایی از قشر پیش پیشانی هنوز دارند رشد می کنند

00:17:57.672 --> 00:17:59.271
آن بخش ها درگیر شبیه سازی

00:17:59.340 --> 00:18:01.974
عواقب اقدام ها هستند

00:18:02.043 --> 00:18:04.510
و این امر به خطرجویی های بزرگ تری ترجمه می شود

00:18:11.919 --> 00:18:15.388
ولی وقتی اوضاع آرام می گیرد چه اتفاقی می افتد؟

00:18:15.456 --> 00:18:18.591
همینکه عجله ی سال های نوجوانی ما تمام می شود

00:18:18.659 --> 00:18:21.627
آیا مغز از تغییر کردن دست بر می دارد؟

00:18:21.696 --> 00:18:24.897
آیا همینکه به دوران بزرگسالی می رسیم اینکه که هستیم بر روی سنگ حک می شود؟

00:18:27.235 --> 00:18:29.802
خب این حقیقت دارد که اکثر تغییرات چشمگیر

00:18:29.871 --> 00:18:32.872
در ساختار مغز در بیست سال اول زندگی مان انجام می شود

00:18:35.009 --> 00:18:38.244
و برای مدتی طولانی محققان فکر می کردند که همینجا تمام می شود

00:18:41.048 --> 00:18:43.849
ولی من به لندن آمدم تا به مطالعات پیشگامانه ای

00:18:43.918 --> 00:18:46.285
که نشان می دهد در بزرگسالی هم

00:18:46.354 --> 00:18:50.222
مغز انسان می تواند به اندازه ای یکسان متحمل تغییرات فیزیکی ریشه ای شود

00:19:04.138 --> 00:19:05.237
مطالعه ی دانش

00:19:05.306 --> 00:19:09.208
حدود 640 چهارم مایل شعاع محیط

00:19:09.277 --> 00:19:14.013
حدود 24 هزار خیابان و جاده است که نیاز دارد یاد گرفته شود

00:19:14.081 --> 00:19:17.983
و 50 هزار مکان جالب

00:19:18.052 --> 00:19:20.486
چیزی که به عنوان دانش شناخته می شود

00:19:20.555 --> 00:19:22.688
آزمایشی از به یاد آوردن

00:19:22.757 --> 00:19:25.357
تمام خیابان ها در لندن است

00:19:25.426 --> 00:19:31.030
راننده ی هر تاکسی سیاهی باید آن را بگذراند تا جواز بگیرد

00:19:31.098 --> 00:19:33.499
خیابان بایزواتر از طاق مرمر، دور پارک لین

00:19:37.438 --> 00:19:39.672
این یکی از سخت ترین

00:19:39.740 --> 00:19:44.109
کارهای حفظی است و کامل کردن آن معمولا

00:19:44.178 --> 00:19:46.912
چهار سال مطالعه ی قوی را در بر می گیرد

00:19:49.283 --> 00:19:52.651
آدم ها 3 تا 4 ساعت روز خود را صرف

00:19:52.720 --> 00:19:55.387
گفتن سفرهای وانمود شده می کنند

00:19:57.658 --> 00:20:00.793
که باعث می شود از عبارت دیدنی که ما استفاده می کنیم بهره ببرند

00:20:00.862 --> 00:20:01.794
تا چطور دور لندن بگردند

00:20:03.931 --> 00:20:07.800
چالش منحصر به فرد روانی قبول شدن دانش

00:20:07.869 --> 00:20:11.170
برای گروهی از دانشمندان عصب شناسی جالب به نظر آمد

00:20:14.509 --> 00:20:18.544
آنها قبل، در حین و بعد از تمرین شدید

00:20:18.613 --> 00:20:22.681
شروع به گرفتن اسکن های مغز از راننده ها کردند

00:20:22.750 --> 00:20:25.618
آنها به ناحیه ای از مغز علاقمند شده بودند

00:20:25.686 --> 00:20:28.921
که به آن هیپوکمپوس یا اسبک عقبی می گویند

00:20:28.990 --> 00:20:32.424
که خاطرات فضایی را پی ریزی می کند

00:20:32.493 --> 00:20:35.961
در آغاز، شبیه اسبک بقیه ی افراد بود

00:20:36.030 --> 00:20:40.366
ولی در آخر تمرین، بزرگتر شده بود

00:20:42.737 --> 00:20:45.437
تمام حفظ کردن نقشه ها، تمام رانندگی ها

00:20:45.506 --> 00:20:47.773
تمام شبیه سازی مسیرهای آینده

00:20:47.842 --> 00:20:50.442
این امر آناتومی مغز آنها را تغییر شکل داد

00:20:50.511 --> 00:20:53.345
تا با وظیفه ی رو به رو تطبیق پیدا کند

00:20:53.414 --> 00:20:56.682
هر چقدر بیشتر یک راننده تاکسی مشغول کارش بوده باشد

00:20:56.751 --> 00:20:59.084
تغییرات در آن ناحیه ی مغز بیشتر است

00:21:01.656 --> 00:21:05.491
حتی وقتی ما بالغ شده ایم، مغز ما هنوز می تواند تغییر کند

00:21:08.129 --> 00:21:09.862
چیزی که می تواند شکل گرفته باشد

00:21:09.931 --> 00:21:13.132
و به آن شکل باقی بماند را پلاستیک می گوییم

00:21:13.200 --> 00:21:15.267
و مغز انسان اینطور است

00:21:15.336 --> 00:21:19.438
تجربه تغییرش می دهد و آن تغییر را حفظ می کند

00:21:19.507 --> 00:21:22.675
قابل انعطاف است و قابلیت شکل پذیری دارد

00:21:22.743 --> 00:21:26.211
این یعنی شما هر کسی باشید و هر کسی بتوانید باشید

00:21:26.280 --> 00:21:28.681
یک کار در جریان است

00:21:32.787 --> 00:21:36.288
فعالیت های بسیاری می توانند باعث شوند مغز تغییر کند

00:21:39.860 --> 00:21:42.094
برای مثال، یادگیری یک ساز موسیقی

00:21:42.163 --> 00:21:44.330
می تواند تغییرات چشمگیری ایجاد کند

00:21:47.168 --> 00:21:50.035
موسیقی دان ها می توانند زبان ها را سریع تر یاد بگیرند

00:21:50.104 --> 00:21:53.072
و در نتیجه ی روشی که کار می کنند حافظه ی بهتری دارند

00:21:53.140 --> 00:21:56.408
یعنی سال ها تمرین مغز آنها را تغییر داده است

00:21:58.946 --> 00:22:01.680
مغز آلبرت انیشتین توسط محققان بعد از مرگ او

00:22:01.749 --> 00:22:03.282
مورد بررسی قرار گرفت

00:22:03.351 --> 00:22:06.151
آنها به دنبال نشانه هایی از نبوغ بودند

00:22:08.155 --> 00:22:10.289
ولی در عوض آنها ناحیه ای از مغز را

00:22:10.358 --> 00:22:13.525
که مشغول اداره کردن انگشت های دست چپ بود کشف کردند

00:22:13.594 --> 00:22:16.228
که از حالت عادی خیلی بزرگتر بود، تمام اینها هم به یمن

00:22:16.297 --> 00:22:20.866
اشتیاق کمتر شناخته شده ی او برای زدن ویولون بود

00:22:20.935 --> 00:22:22.968
سلام، ایستگاه پدینگتون. باشه

00:22:26.440 --> 00:22:28.574
در حقیقت هر چیزی که ما تجربه می کنیم

00:22:28.643 --> 00:22:30.909
ساختار فیزیکی مغزمان را تغییر می دهد

00:22:30.978 --> 00:22:35.114
یعنی که در مدتی که زنده هستیم

00:22:35.182 --> 00:22:38.817
هویت و شخصیت ما ثابت نیست بلکه دائما تغییر می کند

00:22:41.422 --> 00:22:45.524
از کار تا عاشق شدن

00:22:45.593 --> 00:22:47.893
بچه دار شدن

00:22:47.962 --> 00:22:50.362
و گذراندن وقت با دوستان

00:22:52.400 --> 00:22:54.933
تمام اینها سیم کشی مغز شما را تغییر می دهد

00:22:55.002 --> 00:22:59.304
تا کسی که هستید و کسی که می توانید بشوید را بسازد

00:23:08.049 --> 00:23:10.382
ولی همچنین مغز می تواند در روش هایی تغییر کند که

00:23:10.451 --> 00:23:12.985
ما هیچ کنترلی بر آنها نداریم

00:23:16.357 --> 00:23:18.190
روش هایی که می توانند تاثیر بدی

00:23:18.259 --> 00:23:20.993
بر شخصیت و فعالیت های ما داشته باشند

00:23:26.033 --> 00:23:28.801
ما این را در نامه ای می بینیم که توسط پلیس کشف شده است

00:23:28.869 --> 00:23:30.536
به دنبال یک تراژدی خشن

00:23:30.604 --> 00:23:35.474
که در تابستان سال 1966 در آوستین تگزاس اتفاق افتاد

00:23:38.979 --> 00:23:43.348
چارلز ویتمن 25 ساله یک شهروند نمونه بود

00:23:43.417 --> 00:23:45.718
او دارای نشان پیشاهنگان عقاب بود

00:23:45.786 --> 00:23:48.554
او با افتخار از ارتش مرخص شده بود

00:23:48.622 --> 00:23:50.489
او به عنوان یک تحویلدار بانک کار می کرد

00:23:50.558 --> 00:23:53.192
و دانشجوی مهندسی بود

00:23:53.260 --> 00:23:56.028
با اینحال چیزی که او نوشته بود، اشاره به

00:23:56.097 --> 00:23:58.831
یک تغییر مخرب در شخصیتش داشت

00:24:00.668 --> 00:24:03.802
من این روزها دیگر خودم را نمی فهمم

00:24:03.871 --> 00:24:05.671
من باید یک

00:24:05.740 --> 00:24:08.273
مرد جوان معمولی، معقول و باهوش باشم

00:24:08.342 --> 00:24:12.077
به هر حال اخیرا من نمی توانم وقتی شروع شد را به یاد بیاورم

00:24:12.146 --> 00:24:15.414
من قربانی افکار غیرعادی

00:24:15.483 --> 00:24:17.983
و نامعقولی بودم

00:24:19.687 --> 00:24:22.421
چیزی که ویتمن توصیف می کرد افکاری بود

00:24:22.490 --> 00:24:25.224
که به کشتن ختم میشد

00:24:25.292 --> 00:24:27.259
مرگ و وحشت محوطه ی دانشگاه

00:24:27.328 --> 00:24:29.628
تگزاس در آوستین را فرا گرفته است

00:24:29.697 --> 00:24:32.331
چنانکه گلوله های تک تیرانداز مردم را مجبور می کرد دنبال سر پناه بگردند

00:24:35.469 --> 00:24:37.336
جریانی از آتش های دقیق مرگبار

00:24:37.404 --> 00:24:39.471
همه جا بدن ها را بر روی زمین مچاله می کرد

00:24:39.540 --> 00:24:43.609
در تاریخ 1 آگوست سال 1966، ویتمن آسانسور را سوار شد

00:24:43.677 --> 00:24:47.112
و به بالا ی برج دانشگاه تگزاس رسید

00:24:47.181 --> 00:24:48.514
یک کامیون زرهی

00:24:48.582 --> 00:24:50.849
او به سمت مردمان زیرش

00:24:50.918 --> 00:24:52.451
شروع به شلیک کرد

00:24:52.520 --> 00:24:54.253
قربانیان با میزان

00:24:54.321 --> 00:24:56.355
بیش از یک نفر در هر سه دقیقه تیر می خوردند

00:24:56.423 --> 00:24:59.925
سیزده نفر کشته و 33 نفر زخمی شدند

00:24:59.994 --> 00:25:03.529
تا اینکه ویتمن توسط پلیس کشته شد

00:25:03.597 --> 00:25:05.664
مهمات روی برج او شامل 3 تفنگ

00:25:05.733 --> 00:25:07.866
یک شاتگان، دو تفنگ کمری و یک چاقو می شد

00:25:07.935 --> 00:25:10.435
وقتی پلیس به خانه اش رسید، کشف کردند که

00:25:10.504 --> 00:25:14.473
او زن و مادرش را شب قبل کشته است

00:25:16.177 --> 00:25:17.976
فقط یک چیز شگفت انگیز تر

00:25:18.045 --> 00:25:21.280
از این عمل تصادفی خشونت بار وجود داشت و آن این بود که

00:25:21.348 --> 00:25:24.449
هیچ چیزی راجع به چارلز ویتمن وجود نداشت که نشان دهد

00:25:24.518 --> 00:25:26.218
او همچین کاری خواهد کرد

00:25:27.888 --> 00:25:30.789
کاملا بی معنی به نظر می رسید

00:25:30.858 --> 00:25:33.058
ولی نامه ای که آنها در خانه اش پیدا کردند

00:25:33.127 --> 00:25:35.194
قبل از قتل های او نوشته شده بود

00:25:35.262 --> 00:25:39.231
و یک توضیح ممکن برای کارهایش را پیشنهاد می کرد

00:25:39.300 --> 00:25:43.202
در نامه، او یک درخواست غیر معمول را بیان کرده بود

00:25:43.270 --> 00:25:47.406
بعد از مرگم، دوست دارم یک کالبد شکافی بر روی من اجرا شود

00:25:47.474 --> 00:25:51.810
تا ببینند اختلال فیزیکی مشخصی در بدن من وجود دارد یا نه

00:25:51.879 --> 00:25:54.880
با خواسته ی ویتمن موافقت شد

00:25:54.949 --> 00:25:58.050
در حین کالبد شکافی، آسیب شناسان فهمیدند

00:25:58.118 --> 00:26:00.419
که ویتمن یک تومور مغزی داشته است

00:26:03.290 --> 00:26:04.723
به اندازه ی یک سکه بوده است

00:26:04.792 --> 00:26:07.025
و داشته به بخشی از مغزش فشار وارد می کرده است

00:26:07.094 --> 00:26:10.796
به نام آمیگدال یا بادامه که درگیر احساس ترس و پرخاشگری است

00:26:12.499 --> 00:26:15.400
این فشار بر روی بادامه منجر به یک آبشاری

00:26:15.469 --> 00:26:17.936
از پی آمد ها در مغز ویتمن شده است

00:26:18.005 --> 00:26:20.939
و باعث شد او عمل هایی را انجام دهد

00:26:21.008 --> 00:26:24.843
که کاملا به دور از شخصیت او است

00:26:24.912 --> 00:26:27.813
ماده ی مغز او داشت تغییر می کرد

00:26:27.882 --> 00:26:31.783
و کسی که او قبلا بود هم داشت با آن تغییر می کرد

00:26:31.852 --> 00:26:34.019
مثال ویتمن خیلی شدید است

00:26:34.088 --> 00:26:36.655
ولی تغییرات کمتر درام در مغز

00:26:36.724 --> 00:26:39.725
هم تار و پود اینکه که هستیم را تغییر می دهد

00:26:42.696 --> 00:26:45.631
بیماری پارکینسون می تواند باعث شود بعضی از آدم ها

00:26:45.699 --> 00:26:50.202
حتی مذهبی ترین آنها، ایمان خود را از دست بدهند

00:26:50.271 --> 00:26:55.274
و دارویی برای بیماری پارکینسون می تواند منجر به یک قمار وسواسی شود

00:26:56.777 --> 00:27:00.846
و این تنها بیماری و یا دارو نیست که می تواند ما را تغییر دهد

00:27:00.915 --> 00:27:06.018
از چیزهایی که ما مصرف می کنیم تا فرآیند ساده ی پیر شدن

00:27:06.086 --> 00:27:10.155
همه چیز همکاری می کند تا به طور پیوسته

00:27:10.224 --> 00:27:13.625
شبکه های عصبی که به ما اضافه می شود را بازسازی کند

00:27:21.702 --> 00:27:25.037
بنابراین اینکه که هستیم در طول زندگیمان تغییر می کند

00:27:25.105 --> 00:27:27.172
همچنانکه مغز ما تغییر می کند

00:27:28.943 --> 00:27:30.809
ولی خوشبختانه، یک ثابت وجود دارد

00:27:30.878 --> 00:27:32.377
که همه چیز را به هم مرتبط می کند

00:27:33.881 --> 00:27:37.749
این پایه ی شخصیت ما است

00:27:39.420 --> 00:27:40.752
حافظه

00:27:42.990 --> 00:27:45.991
حافظه در مرکز شخصیت ما قرار می گیرد

00:27:46.060 --> 00:27:47.993
به زندگی ما یک داستان می دهد

00:27:48.062 --> 00:27:50.329
یکی که ما می توانیم به اشتراک بگذاریم، یکی که معنی و مفهوم دارد

00:27:52.166 --> 00:27:53.932
ولی مشکلی وجود دارد

00:27:54.001 --> 00:27:56.034
حافظه همیشه قابل اطمینان نیست

00:27:58.072 --> 00:28:01.506
برای درک اینکه چطور تغییر می کند و چرا

00:28:01.575 --> 00:28:04.609
یک آزمایش فکری کوچک طراحی کردم

00:28:04.678 --> 00:28:08.413
با دِیزی 35 ساله آشنا بشید

00:28:08.482 --> 00:28:11.016
خب تصور کنید دیزی می تونست خود 5 ساله اش رو ملاقات کنه

00:28:11.085 --> 00:28:14.386
همون آدم، همون تجربیات زندگی

00:28:14.455 --> 00:28:17.756
یک زیرمجموعه برای خاطراتش

00:28:17.825 --> 00:28:21.760
یا چی میشد اگه دیزی می تونست خود 85 ساله اش رو ملاقات کنه

00:28:21.829 --> 00:28:25.564
همون آدم ولی تجربیات اینجا نقش بیشتری داره

00:28:25.632 --> 00:28:29.134
تصور کنید دیزی می تونست کل خودش ها رو ملاقات کنه

00:28:29.203 --> 00:28:31.937
در سرتاسر طیف زندگیش

00:28:35.509 --> 00:28:37.376
شاید شما فکر کنید تمام این دیزی ها

00:28:37.444 --> 00:28:40.145
خاطرات دقیقا یکسانی رو به اشتراک دارند

00:28:41.915 --> 00:28:45.484
ولی اگرچه خاطرات آنها به اتفاقات یکسانی برمی گرده

00:28:45.552 --> 00:28:49.287
در حقیقت، چیزی که اونها به یاد میارند، خیلی احتمال داره که کاملا متفاوت باشه

00:28:51.325 --> 00:28:55.293
و این به دلیل خود خاطره است

00:28:59.733 --> 00:29:01.867
خب چند سال پیش من برای شام بیرون رفتم

00:29:01.935 --> 00:29:06.338
تا تولد دوستم شریل رو با دوست پسرش جو جشن بگیرم

00:29:06.407 --> 00:29:09.474
من بطور واضح اون خاطره رو به یاد دارم چون خیلی خوش گذشت

00:29:11.812 --> 00:29:14.179
هر چیزی که اون عصر تجربه کردم

00:29:14.248 --> 00:29:18.016
جرقه ی الگوهای فعالیت مخصوصی در مغز من را زده است

00:29:18.085 --> 00:29:21.420
گروهی از سلول ها را فعال کرده است

00:29:21.488 --> 00:29:25.023
گفتگوی بین جو و شریل

00:29:25.092 --> 00:29:27.726
بوی قهوه

00:29:27.795 --> 00:29:30.729
مزه ی این کیک کوچک فرانسوی

00:29:30.798 --> 00:29:35.033
تمام این گروه ها در شبکه ای وسیع پیوندی

00:29:35.102 --> 00:29:38.603
از یاخته های عصبی به یکدیگر وصل شدند

00:29:38.672 --> 00:29:41.840
که هیپوکمپوس بارها و بارها تکرار می کند

00:29:41.909 --> 00:29:45.010
تا اینکه پیوستگی ثابت شود

00:29:45.079 --> 00:29:48.780
و این امضای مخصوص این تجربه بود

00:29:50.350 --> 00:29:54.152
این خاطره ی من از تولد شریل خواهد بود

00:29:55.989 --> 00:29:59.658
بنابراین خاطره مثل تماشای یک ویدئوی قدیمی ضبط شده است

00:29:59.726 --> 00:30:02.294
که ما آن را احضار و تکرار می کنیم؟

00:30:02.362 --> 00:30:06.231
اینطور احساس می شود ولی در واقعیت خیلی متفاوت است

00:30:08.001 --> 00:30:11.970
درواقع خاطرات حالت های مغزی از زمان گذشته هستند

00:30:12.039 --> 00:30:14.339
که ما باید آنها را زنده کنیم

00:30:19.146 --> 00:30:20.479
خب من بعد از 6 ماه اینجام

00:30:20.547 --> 00:30:22.214
در یک شهر کاملا متفاوت و من

00:30:22.282 --> 00:30:24.015
دارم دوباره یکی از این کیک های کوچیک فرانسوی رو مزه می کنم

00:30:24.084 --> 00:30:25.283
و درست مثل همونی است که من

00:30:25.352 --> 00:30:27.486
در مهمانی تولد شریل خوردم

00:30:27.554 --> 00:30:30.288
و در مغز من، این محرک خیلی خاص

00:30:30.357 --> 00:30:33.125
یک بافت کامل از پیوستگی ها را فعال می کند

00:30:33.193 --> 00:30:35.327
مثل نور شهری که روشن می شود

00:30:35.395 --> 00:30:37.929
و ناگهان من به آن خاطره بر می گردم

00:30:40.234 --> 00:30:43.668
ولی با آن جزئیاتی نیست که من تصور می کردم

00:30:43.737 --> 00:30:47.506
من می دونم که جو و شریل اونجا بودند

00:30:47.574 --> 00:30:50.609
و فکر می کنم شریل یک پیراهن آبی پوشیده بود

00:30:50.677 --> 00:30:52.878
یا شاید هم ارغوانی بود

00:30:52.946 --> 00:30:54.112
شاید هم سبز بود

00:30:55.949 --> 00:30:58.884
خاطره ی تولد شریل، در مغز من

00:30:58.952 --> 00:31:01.419
کم کم در حال محو شدن است

00:31:01.488 --> 00:31:04.489
خاطرات ما کم کم محو می شوند چون مغز ما تنها

00:31:04.558 --> 00:31:06.558
تعداد محدودی یاخته ی عصبی دارد

00:31:06.627 --> 00:31:10.462
که در طول زمان برای خاطرات دیگر مورد استفاده قرار می گیرد

00:31:10.531 --> 00:31:14.566
این یعنی جزئیات کم کم  مبهم می شوند

00:31:16.670 --> 00:31:19.938
چیزی که مهم است این است که به یاد دارم که اوقات خیلی خوبی رو داشتیم

00:31:21.942 --> 00:31:23.375
ولی این هم قطعی نیست

00:31:23.443 --> 00:31:26.077
چون در این فواصل

00:31:26.146 --> 00:31:28.847
جو و شریل رابطه ی خود را به هم زدند

00:31:28.916 --> 00:31:33.185
و حالا من می خواهم بدانم آیا من اونجا متوجه علامت خطری شدم؟

00:31:35.255 --> 00:31:37.489
حالت الان احساسات من

00:31:37.558 --> 00:31:41.293
شبکه ای که با آن رابطه دارد را تغییر می دهد

00:31:41.361 --> 00:31:44.229
الان من، گذشته ی من را رنگ می کند

00:31:47.467 --> 00:31:49.067
چیزی که این مسئله برای همه ی ما معنی می دهد

00:31:49.136 --> 00:31:52.604
این است که اتفاقات یکسان به طور متفاوتی به یاد آورده می شوند

00:31:52.673 --> 00:31:55.473
و به اینکه در آن نقطه در زندگی تان کجا هستید بستگی دارد

00:31:57.945 --> 00:32:00.912
بنابراین خاطرات ما چقدر قابل اطمینان هستند؟

00:32:00.981 --> 00:32:03.181
تا چقدر می توانند تغییر کنند؟

00:32:03.250 --> 00:32:05.550
و چرا مغز ما اینطور کار می کند؟

00:32:11.358 --> 00:32:15.193
اولین پیشنهاد درباره ی اینکه خاطراتم چقدر آسیب پذیر هستند

00:32:15.262 --> 00:32:16.728
با کار پیشگامانه ی

00:32:16.797 --> 00:32:19.164
پرفسور الیزابت لوفتوس مطرح شد

00:32:24.871 --> 00:32:27.672
او این آزمایش ساده را اختراع کرد که در آن هر داوطلب

00:32:27.741 --> 00:32:30.275
صحنه هایی از تصادف ماشین ها را نگاه می کردند

00:32:30.344 --> 00:32:32.844
سپس او از آنها یک سری سوال می پرسید

00:32:32.913 --> 00:32:34.512
تا ببیند آنها چه چیزی را به یاد می آورند

00:32:36.783 --> 00:32:39.251
خب پس اگه من از شما یه سوال بپرسم، می دونی

00:32:39.319 --> 00:32:43.488
ماشین ها وقتی داشتند به هم می خوردند چه سرعتی داشتند

00:32:43.557 --> 00:32:45.290
در برابر اینکه وقتی ماشین ها همدیگه رو خرد کردند

00:32:45.359 --> 00:32:48.860
ماشین ها چه سرعتی داشتند

00:32:48.929 --> 00:32:51.896
شاهدان حدس های متفاوتی می زدند

00:32:51.965 --> 00:32:53.832
آنها فکر می کنند اگه شما از کلمه ی خرد یا له کردن استفاده کنید

00:32:53.900 --> 00:32:55.500
ماشین ها داشتند تند تر می رفته اند

00:32:57.237 --> 00:33:00.639
و خب این یکی از اولین مثال های من برای نشان دادن

00:33:00.707 --> 00:33:03.608
این بود که هدایت سوال ها می تواند جواب ها را منحرف کند

00:33:03.677 --> 00:33:06.745
و می تواند حافظه ی یک نفر را آلوده کند

00:33:09.283 --> 00:33:12.617
این کشف که خاطرات موجود می تواند منحرف شود

00:33:12.686 --> 00:33:15.987
به لوفتوس اجازه داد تا سوال های اساسی تری بپرسد

00:33:17.557 --> 00:33:21.559
آیا امکان دارد تا خاطراتی کاملا اشتباه را در مغز کاشت؟

00:33:24.898 --> 00:33:28.500
برای فهمیدن، او آزمایش دیگری را طراحی کرد

00:33:31.471 --> 00:33:34.773
او داوطلبانی را استخدام کرد و سپس تیم او

00:33:34.841 --> 00:33:37.375
با خانواده ی داوطلبان تماس گرفت تا اطلاعاتی

00:33:37.444 --> 00:33:40.178
از اتفاقات گذشته ی آنها به دست بیاورد

00:33:40.247 --> 00:33:41.980
سپس محققان

00:33:42.049 --> 00:33:45.950
تعدادی از داستان های دوره ی کودکی آنها را در کنار هم قرار داد

00:33:46.019 --> 00:33:48.053
سه تا از آنها واقعیت داشت

00:33:48.121 --> 00:33:50.021
ولی یکی از آنها با اینکه قابل باور بود

00:33:50.090 --> 00:33:51.856
کاملا ساختگی بود

00:33:56.897 --> 00:33:58.930
داستان شامل داوطلبانی می شد

00:33:58.999 --> 00:34:01.499
که در کودکی در یک فروشگاه گم می شوند

00:34:06.473 --> 00:34:11.076
سپس توسط یک آدم پیر پیدا می شوند

00:34:11.144 --> 00:34:13.978
و بعد به خانواده شان برگردانده می شوند

00:34:19.386 --> 00:34:21.853
وقتی 4 داستان گفته شد

00:34:21.922 --> 00:34:23.888
حداقل یک چهارم شرکت کنندگان

00:34:23.957 --> 00:34:28.326
ادعا کردند که می توانند به یاد بیاورند که در فروشگاه گم شده اند

00:34:28.395 --> 00:34:29.761
حتی با اینکه این اتفاق هیچ وقت نیافتاده بود

00:34:31.498 --> 00:34:33.031
آیا گریه یا کاری مثل اون رو کردی

00:34:33.100 --> 00:34:35.734
آره، نه من گریه کردم، خیلی گریه کردم

00:34:35.802 --> 00:34:38.937
و آزمایش همین جا تمام نمی شود

00:34:39.005 --> 00:34:41.873
آنها باید یک مقدار از آن اتفاق رو به یاد می آوردند

00:34:41.942 --> 00:34:44.008
ولی وقتی یک هفته بعد بر می گشتند

00:34:44.077 --> 00:34:46.111
آنها جزئیات بیشتری را به یاد می آوردند

00:34:46.179 --> 00:34:50.615
مثلا درباره ی پیرزنی صحبت می کردند که آنها را نجات داد

00:34:50.684 --> 00:34:53.551
فکر می کنم که اسمم را از طریق بلندگو صدا کردند

00:34:53.620 --> 00:34:55.653
در طول زمان

00:34:55.722 --> 00:35:00.225
جزئیات بیشتر و بیشتری به خاطره ی دروغین آنها اضافه شد

00:35:00.293 --> 00:35:03.461
پیرزن یک کلاه احمقانه سرش بود

00:35:03.530 --> 00:35:05.764
من اسباب بازی مورد علاقه ام همراهم بود

00:35:05.832 --> 00:35:08.733
مادرم خیلی عصبانی بود

00:35:08.802 --> 00:35:11.569
اختراع این جزئیات جدید که بالاتر از

00:35:11.638 --> 00:35:13.338
چیزهایی که ما به آنها گفته بودیم می رفت

00:35:13.407 --> 00:35:14.906
انگار که از مادرشان می آمدند

00:35:14.975 --> 00:35:17.475
خیلی برای ما جالب بود

00:35:17.544 --> 00:35:21.212
لوفتوس کشف کرده بود که نه تنها ممکن است

00:35:21.281 --> 00:35:24.983
تا خاطرات کاملا جدید را در مغز بکاریم

00:35:25.051 --> 00:35:28.386
ما به طور طبیعی آنها را در آغوش می گیریم و به آنها شاخ و برگ می دهیم

00:35:28.455 --> 00:35:33.358
و ندانسته خیال را درون تار و پود اینکه که هستیم می گنجانیم

00:35:35.929 --> 00:35:40.265
و همگی مستعد هستیم، حتی خود لوفتوس

00:35:42.969 --> 00:35:46.371
مادرم وقتی 14 ساله بودم غرق شد

00:35:50.377 --> 00:35:54.579
و سال ها بعد به یک جشن تولد رفتم

00:35:54.648 --> 00:36:00.919
و یکی از خویشاوندان مادرم شروع کرد با من درباره ی مادرم صحبت کردن

00:36:00.987 --> 00:36:04.389
و این خویشاوند به من گفت که

00:36:04.458 --> 00:36:05.723
من کسی بودم که

00:36:05.792 --> 00:36:07.826
جنازه ی مادرم را در استخر شنا پیدا کرده ام

00:36:07.894 --> 00:36:09.794
او آنقدر قانع کننده حرف می زد

00:36:09.863 --> 00:36:11.329
که وقتی از جشن تولد به خانه رفتم

00:36:11.398 --> 00:36:14.365
شروع کردم به فکر کردن که شاید اینکار را کرده ام

00:36:17.404 --> 00:36:19.637
شروع کردم فکر کردن راجع به چیزهای دیگری که یادم می آمد

00:36:19.706 --> 00:36:22.373
مثل وقتی آتش نشان آمد و به من اکسیژن دادند

00:36:22.442 --> 00:36:24.676
شاید من به خاطر ناراحتی از

00:36:24.744 --> 00:36:27.479
پیدا کردن جنازه به اکسیژن نیاز داشتم

00:36:27.547 --> 00:36:32.250
و من می توانستم مادرم را در استخر تصور کنم

00:36:34.421 --> 00:36:36.821
ولی سپس چیزی اتفاق افتاد که باعث شد لوفتوس

00:36:36.890 --> 00:36:39.924
بفهمد حافظه ی او گول خورده است

00:36:41.862 --> 00:36:43.962
فامیلمون زنگ زد و گفت من اشتباه کردم

00:36:44.030 --> 00:36:48.032
تو نبودی، خاله بود که جنازه رو پیدا کرد

00:36:48.101 --> 00:36:51.269
و خب من فکر کردم، پس وقتی تو داری یک

00:36:51.338 --> 00:36:56.908
خاطره ی کاملا اشتباه پر از جزئیات رو توسعه میدی اینطوریه

00:37:00.881 --> 00:37:03.848
گذشته ی ما سابقه ای دقیق نیست

00:37:03.917 --> 00:37:06.184
بلکه یک نوسازی است

00:37:06.253 --> 00:37:08.419
تا اندازه ای، افسانه شناسی است

00:37:08.488 --> 00:37:11.322
بنابراین این امر در اینکه ما که هستیم چه معنی ای می دهد؟

00:37:11.391 --> 00:37:13.591
خب راجع به خاطرات زندگیتان فکر کنید

00:37:13.660 --> 00:37:15.727
تمام جزئیات درست نیستند

00:37:15.795 --> 00:37:18.796
بعضی از آنها از چیزهایی می آیند که مردم درباره ی شما به شما گفته اند

00:37:18.865 --> 00:37:20.665
باقی جزئیات توسط چیزهایی که شما

00:37:20.734 --> 00:37:22.967
فکر می کنید باید اتفاق افتاده باشد به ذهن شما وارد می شود

00:37:23.036 --> 00:37:24.569
ولی مشکلی ندارد

00:37:24.638 --> 00:37:28.373
این قسمتی از داستان رشد کردنی است که شما باشید

00:37:34.247 --> 00:37:37.282
پس چرا ما خاطراتی داریم که خیلی قابل اطمینان نیستند؟

00:37:38.852 --> 00:37:40.652
خب، هر چقدر هم عجیب باشد

00:37:40.720 --> 00:37:44.255
حافظه فقط برای ثبت گذشته ی ما نیست

00:37:48.061 --> 00:37:50.995
همچنین کار مهم دیگری را هم انجام می دهد

00:37:53.199 --> 00:37:56.668
آن کار توسط یک مورد نشان داده می شود

00:37:56.736 --> 00:37:59.671
که انقلابی در عصب شناسی به وجود آورد

00:38:07.514 --> 00:38:10.982
چه مدت است که برای به یاد آوردن چیزها مشکل دارید؟

00:38:11.051 --> 00:38:14.419
خودم هم نمی دونم. نمی تونم بهتون بگم

00:38:14.487 --> 00:38:16.387
چون یادم نمیاد

00:38:16.456 --> 00:38:18.156
ولی فکر می کنی بیشتر از یکساله که

00:38:18.224 --> 00:38:19.958
این مشکل رو داری؟

00:38:20.026 --> 00:38:23.761
من فکر می کنم به این خاطر باشه که، آم

00:38:23.830 --> 00:38:28.733
این فقط یک تصوره که من برای خودم داشتم که آم

00:38:28.802 --> 00:38:32.337
احتمالا عمل یا چیزی مثل آن داشته ام

00:38:32.405 --> 00:38:36.808
هنری مولایسون در سال 1926 به دنیا آمد

00:38:36.876 --> 00:38:39.711
دوران کودکی او مثل هر پسر بچه ی دیگه ای بود

00:38:39.779 --> 00:38:42.146
تا ده سالگی، وقتی

00:38:42.215 --> 00:38:44.882
از اولین حمله ی صرعش رنج می برد

00:38:44.951 --> 00:38:48.186
از سن 16 سالگی، بیماری صرع او بدتر شد

00:38:48.254 --> 00:38:52.991
و از 27 سالگی، دیگر نمی توانست به طور طبیعی عمل کند

00:38:53.059 --> 00:38:56.894
تکرار این حمله های عمده افزایش پیدا کرد

00:38:56.963 --> 00:39:00.865
تا جایی که زندگی او کاملا متوقف شده بود

00:39:02.369 --> 00:39:05.303
دکترهای او یک عمل جراحی آزمایشی را پیشنهاد دادند

00:39:05.372 --> 00:39:07.372
که هیپوکمپوس او را

00:39:07.440 --> 00:39:10.074
در هر دو سمت مغز هنری بردارند

00:39:10.143 --> 00:39:14.412
و دو سیاهچاله ی باز باقی بگذارند

00:39:14.481 --> 00:39:17.949
جراحی بدون اتفاق خاصی انجام شد

00:39:18.018 --> 00:39:20.518
و در عرض چند روز او بهبود پیدا کرده بود

00:39:22.922 --> 00:39:25.657
صرع هنری درمان شده بود

00:39:25.725 --> 00:39:27.692
این زمان بود که تشخیص دادند

00:39:27.761 --> 00:39:29.894
او نمی تواند هیچ چیزی را به یاد بیاورد

00:39:31.598 --> 00:39:34.799
برای 55 سال از باقیمانده ی زندگی او

00:39:34.868 --> 00:39:39.704
او هیچ وقت یک خاطره ی دراز مدت را تشکیل نداد

00:39:46.513 --> 00:39:48.880
و چیز بیشتری هم وجود داشت

00:39:50.583 --> 00:39:52.884
فکر می کنی فردا چکار می کنی؟

00:39:55.855 --> 00:39:59.691
هر چی خوب باشه

00:39:59.759 --> 00:40:02.427
شاید فکر کنید وقتی به او می گویید

00:40:02.495 --> 00:40:04.362
فکر می کنی فردا چکار کنی؟

00:40:04.431 --> 00:40:07.465
احتمالا او می گوید خب می دونی مثل همیشه از خواب بیدار میشم

00:40:07.534 --> 00:40:10.835
و لباس می پوشم و ریشم و می زنم و صبحونه می خورم

00:40:10.904 --> 00:40:12.870
ولی او حتی همچین جوابی هم نداد

00:40:12.939 --> 00:40:17.575
انگار که او کاملا در زمان حال گیر کرده است

00:40:18.912 --> 00:40:21.045
شانس بد هنری مولایسان

00:40:21.114 --> 00:40:22.613
چیزی عمیق و بنیادی را نشان داد

00:40:24.751 --> 00:40:29.087
نواحی مغز که خاطرات را تایید می کنند همان هایی هستند

00:40:29.155 --> 00:40:33.224
برای شبیه سازی اتفاقات آینده استفاده می شوند

00:40:33.293 --> 00:40:38.930
هم زمان حال و هم آینده اختراع ذهن هستند

00:40:38.998 --> 00:40:41.933
اینکه که در هر لحظه که هستیم

00:40:42.001 --> 00:40:44.869
داستانی ادامه دار است

00:40:48.842 --> 00:40:51.809
همچنانکه ما بیشتر از قبل زندگی می کنیم

00:40:51.878 --> 00:40:55.713
این باعث مشکلات بزرگی برای سلامتی مغز می شود

00:40:55.782 --> 00:40:58.282
بیماری هایی مثل آلزایمر و پارکینسون

00:40:58.351 --> 00:41:00.251
به بافت مغز ما

00:41:00.320 --> 00:41:03.187
و با آن به کسی که هستیم حمله می کنند

00:41:04.791 --> 00:41:07.692
ولی همانطور که محیط و رفتار شما

00:41:07.761 --> 00:41:10.328
وقتی شما جوان هستید مغز شما را شکل می دهد

00:41:10.396 --> 00:41:13.798
به همان مقدار هم در سال های میان سالی و پیری مهم است

00:41:18.571 --> 00:41:19.570
اگر شما مشکلی نداشته باشید از من بپرسید

00:41:19.639 --> 00:41:20.805
امسال چند ساله میشی؟

00:41:20.874 --> 00:41:22.640
اوه من فقط 94 ساله هستم

00:41:22.709 --> 00:41:25.910
باشه. چه مدته که اینجا هستی؟

00:41:25.979 --> 00:41:28.312
خب، من بیش از 70 ساله که توی این صومعه هستم

00:41:28.381 --> 00:41:31.749
مردم تا 100 سالگی عمر می کنند؟

00:41:31.818 --> 00:41:34.986
من یک نفر رو می شناسم که صد سالگی رو رد کرد

00:41:35.054 --> 00:41:37.655
او در آن سن از نظر شناختی چطور بود؟

00:41:37.724 --> 00:41:39.557
خیلی باهوش بود

00:41:39.626 --> 00:41:40.758
خیلی باهوش بود. باشه

00:41:40.827 --> 00:41:42.927
حتما همینطور بود و هیچ چیزی را جا نمی انداخت

00:41:42.996 --> 00:41:45.963
گوش بزنگ

00:41:46.032 --> 00:41:49.433
در آمریکا بیش از 1200 نفر

00:41:49.502 --> 00:41:52.537
راهبه ها، کشیش ها و برادران نقشی در

00:41:52.605 --> 00:41:55.106
یک مطالعه ی تحقیقاتی منحصر به فرد انجام دادند

00:41:55.175 --> 00:41:59.577
و تاثیرات پیر شدن مغز را بررسی کردند

00:41:59.646 --> 00:42:01.712
آنها فهمیدند که خواهران

00:42:01.781 --> 00:42:04.515
گروه خوبی برای مطالعه هستندچون ما بنوعی با ثبات هستیم

00:42:04.584 --> 00:42:06.450
می دونید که ما را باید کجا پیدا کنید

00:42:08.154 --> 00:42:10.888
هر سال، شرکت کنندگان، باید

00:42:10.957 --> 00:42:14.659
سوابق با جزئیاتی از اینکه اوقات خود را چگونه گذراندند آماده می کردند

00:42:14.727 --> 00:42:17.728
آنها همچنین باید آزمون های فیزیکی، ژنتیکی

00:42:17.797 --> 00:42:21.399
و شناختی زیادی را انجام دهند و همینجا هم تمام نمی شود

00:42:23.203 --> 00:42:26.237
وقتی برای اولین بار راجع به این تحقیق شنیدم، گفتم، خب

00:42:26.306 --> 00:42:29.674
حتی بعد از اینکه بمیرم

00:42:29.742 --> 00:42:32.910
هر کاری که من در آن دارم شرکت می کنم ادامه پیدا می کند

00:42:32.979 --> 00:42:35.947
بعد از اینکه بمیرند، همه ی شرکت کنندگان

00:42:36.015 --> 00:42:38.683
مغز خود را اهدا می کنند

00:42:41.955 --> 00:42:46.591
کارمندان من در شیکاگو 24 ساعته و هفت روز هفته آماده هستند

00:42:46.659 --> 00:42:49.927
وقتی کسی در نیویورک می میرد، آنها به ما زنگ می زنند

00:42:49.996 --> 00:42:53.731
محققان با دقت مغزها را بررسی می کنند

00:42:53.800 --> 00:42:56.300
تا مدارک میکروسکوپی سخنگو

00:42:56.369 --> 00:42:59.270
از بیماری های مغزی مربوط به سن چیزی پیدا کنند

00:43:01.975 --> 00:43:04.809
آنها به دنبال پیوندهایی بین

00:43:04.878 --> 00:43:08.446
انحطاط مغز و عملکرد شناختی هستند

00:43:08.514 --> 00:43:13.384
ولی اولین سری از نتایج کاملا غیر منتظره بودند

00:43:14.721 --> 00:43:17.188
وقتی ما آنها را منتشر کردیم

00:43:17.257 --> 00:43:19.690
بسیاری از مردم شگفت زده شدند

00:43:19.759 --> 00:43:22.059
معلوم شد که نزدیک به یک سوم

00:43:22.128 --> 00:43:25.563
از مغزها مشخصه های

00:43:25.632 --> 00:43:28.666
آلزایمر کامل را داشتند

00:43:28.735 --> 00:43:35.373
وقتی به روی زانوهایم می افتم

00:43:35.441 --> 00:43:37.875
ولی آزمون های شناختی نشان داد که

00:43:37.944 --> 00:43:40.845
صاحبان مغزها هیچ علائمی

00:43:40.914 --> 00:43:43.314
از این بیماری وحشتناک نشان ندادند

00:43:43.383 --> 00:43:47.451
مغز آنها بیمار بود ولی با اینحال آنها بیمار نشده بودند

00:43:49.088 --> 00:43:50.454
با عقل جور در نمی آمد

00:43:50.523 --> 00:43:52.390
چه اتفاقی افتاده بود؟

00:43:55.094 --> 00:43:57.361
بازی ای روی موبایلم دارم

00:43:57.430 --> 00:44:00.464
RUZZLE

00:44:00.533 --> 00:44:01.966
و بعضی از خواهران ما

00:44:02.035 --> 00:44:06.437
درگیر پرستاری و درس دادن بودند

00:44:06.506 --> 00:44:08.706
با داشتن مسئولیت ها

00:44:08.775 --> 00:44:12.576
یادگیری مهارت های جدید مغز را فعال نگه می داشتند

00:44:12.645 --> 00:44:14.378
این امر داشت از راهبه ها

00:44:14.447 --> 00:44:18.149
در برابر علائم شناختی بیماری جلوگیری می کرد

00:44:18.217 --> 00:44:21.118
من خیلی به علم علاقه دارم

00:44:21.187 --> 00:44:23.154
من عاشق اسکرابل هستم

00:44:23.222 --> 00:44:25.456
من خواهران را به دکتر ها می رساندم

00:44:27.360 --> 00:44:29.794
روزهای شلوغ، و اگر این کار را نمی کردم

00:44:29.862 --> 00:44:32.763
کاملا دیوانه می شدم

00:44:32.832 --> 00:44:35.900
حتی به عنوان قسمت هایی از بافت تباه شده ی مغز

00:44:35.969 --> 00:44:38.102
فعالیت فیزیکی و روانی می تواند

00:44:38.171 --> 00:44:41.305
راه های جدیدی برای حل مشکلات ایجاد کند

00:44:42.875 --> 00:44:46.177
به آن اندوخته ی شناختی می گویند

00:44:51.117 --> 00:44:54.151
به مغز مثل یک جعبه ابزار نگاه کنید

00:44:54.220 --> 00:44:56.587
اگر جعبه ابزار خوبی باشد، تمام ابزاری که نیازی دارید را دارید

00:44:56.656 --> 00:45:00.591
بنابراین من احتمالا یک چرخ ضامن دار بر میدارم تا پیچ را باز کنم

00:45:00.660 --> 00:45:03.561
ولی اگر من به این چرخ ضامن دار دسترسی نداشتم چی؟

00:45:03.629 --> 00:45:05.363
احتمالا چیز دیگری پیدا می کردم

00:45:05.431 --> 00:45:07.798
مثل این آچار که کار را انجام می دهد

00:45:07.867 --> 00:45:11.002
و اگر من آچار را نداشتم می توانستم چیز دیگری پیدا کنم

00:45:11.070 --> 00:45:13.637
مثل این آچار فرانسه

00:45:13.706 --> 00:45:18.142
و این دقیقا برای مغز فعال صدق می کند

00:45:18.211 --> 00:45:21.312
حتی هنگامی که قسمت هایی از مغز تباه شده است

00:45:21.381 --> 00:45:24.215
مغز می تواند راه حل های دیگری پیدا کند

00:45:26.719 --> 00:45:29.387
با اطمینان حاصل کردن از اینکه جعبه ابزار روانی ما

00:45:29.455 --> 00:45:32.523
مجهز به ابزارهای متنوعی باشد

00:45:32.592 --> 00:45:36.961
شاید قادر باشیم تاثیرات پیر شدن مغزهایمان را آهسته کنیم

00:45:37.030 --> 00:45:40.598
و تا جایی که امکان دارد در جایی که هستیم بمانیم

00:45:42.969 --> 00:45:47.638
ولی اینکه که هستیم بیشتر از وظایفی است که می توانیم انجام دهیم

00:45:49.275 --> 00:45:51.776
چیز دیگری وجود دارد، چیزی که شاید

00:45:51.844 --> 00:45:55.913
بزرگترین راز درباره ی این است که مغز چطور کار می کند

00:45:55.982 --> 00:45:59.784
این مسئله احساس من از من بودن است

00:46:02.622 --> 00:46:04.522
من یک موجود آگاه هستم

00:46:04.590 --> 00:46:06.557
وقتی به این فکر می کنم، که هستم

00:46:06.626 --> 00:46:08.559
دارد درون این سر جای می گیرد

00:46:08.628 --> 00:46:11.962
از طریق این چشم ها، از این دیدگاه منحصر به فرد

00:46:14.400 --> 00:46:17.968
آزمایش هوشیاری همین الان مشهورترین

00:46:18.037 --> 00:46:22.173
و پیچیده ترین جنبه ی هویت ماست

00:46:25.211 --> 00:46:27.978
چطور مواد فیزیکی مغز

00:46:28.047 --> 00:46:32.283
با تجربه ی روانی بودنِ یک انسان آگاه برابری می کند؟

00:46:34.587 --> 00:46:37.788
چطور میلیاردها سلول مغز

00:46:37.857 --> 00:46:40.491
احساس خاص و شگفت انگیز

00:46:40.560 --> 00:46:44.095
زنده بودن و من بودن را تولید می کند؟

00:46:45.631 --> 00:46:48.833
من از صد میلیارد یاخته ی عصبی درست شده ام

00:46:48.901 --> 00:46:51.469
و وقتی بمیرم، آنها هنوز آنجا هستند

00:46:51.537 --> 00:46:54.405
ولی دیگر من نخواهم بود، من می میرم

00:46:54.474 --> 00:46:57.208
بنابراین این یعنی اینکه که هستم راجع به

00:46:57.276 --> 00:46:59.143
وجود یاخته های عصبی نیست

00:46:59.212 --> 00:47:02.580
این راجع به این است که آنها چکار می کنند و چگونه با هم تعامل برقرار می کنند

00:47:02.648 --> 00:47:04.648
تصور کنید که یاخته های عصبی مغز شما

00:47:04.717 --> 00:47:07.384
مثل کلکسیونی از درامرها هستند

00:47:13.426 --> 00:47:16.727
اگر هر درامر کاملا مستقل بنوازد

00:47:16.796 --> 00:47:19.797
صدایی که به وجود می آید این صدا است

00:47:24.303 --> 00:47:26.770
ولی اگر آنها به یکدیگر گوش کنند

00:47:26.839 --> 00:47:28.839
چیز بیشتری پدیدار می شود

00:47:34.780 --> 00:47:39.216
بعد از صداهایی نامفهوم یک ریتم، یک اجرا ظاهر می شود

00:47:39.285 --> 00:47:42.620
یک تعامل پیچیده که در آن تمامی درامرها دارند

00:47:42.688 --> 00:47:45.823
هم مستقل و هم به عنوان چیزی بزرگتر می نوازند

00:47:48.561 --> 00:47:52.563
و به همین طریق، اینطور است که تجربه ی آگاهی

00:47:52.632 --> 00:47:55.766
در مغز پدیدار می شود

00:47:55.835 --> 00:48:00.070
میلیاردها یاخته ی عصبی در حال تعامل در کنسرت

00:48:00.139 --> 00:48:02.339
و تحت شرایطی خاص کار می کنند

00:48:02.408 --> 00:48:04.675
به جای خوبی می رسند

00:48:04.744 --> 00:48:08.646
جایی که تجربه ی شخصی و فردی

00:48:08.714 --> 00:48:11.615
از تو بودن پدیدار می شود

00:48:15.655 --> 00:48:18.222
آگاهی عملکردی از مغز ماست

00:48:18.291 --> 00:48:20.457
که ما را در طی روز همراهی می کند

00:48:25.064 --> 00:48:27.932
ولی اوقاتی وجود دارد، در حقیقت روزی یکبار

00:48:28.000 --> 00:48:30.568
وقتی که ویژگی آن زدن درام تغییر می کند

00:48:30.636 --> 00:48:32.970
و من را با خود می برد

00:48:33.039 --> 00:48:34.605
بهترین راه برای نشان دادن چگونگی آن به شما

00:48:34.674 --> 00:48:36.373
این است که بروم بخوابم

00:48:39.378 --> 00:48:41.345
این و میزارم رو سرم

00:48:43.649 --> 00:48:47.618
دارم تجهیرات نوار مغزی را می پوشم

00:48:47.687 --> 00:48:51.755
فعالیت مغز من را ثبت می کند و به این سوال جواب می دهد که چطور یاخته های عصبی من

00:48:51.824 --> 00:48:54.091
وقتی خوابم با یکدیگر تعامل دارند

00:48:58.598 --> 00:49:01.565
وقتی می خوابید، بدن شما به نظر می آید خاموش شده باشد

00:49:01.634 --> 00:49:04.134
بنابراین احتمالا فکر می کنید که ضربه های درام در سر شما

00:49:04.203 --> 00:49:06.070
هم همین کار را می کنند

00:49:09.742 --> 00:49:11.609
ولی واقعیت خیلی متفاوت است

00:49:14.046 --> 00:49:15.746
خب در آغاز شب

00:49:15.815 --> 00:49:18.649
این فعالیت مغز من است، من هنوز بیدار بودم

00:49:18.718 --> 00:49:21.652
ولی اگر یک مقدار جلوتر برویم، فعالیتی دارم

00:49:21.721 --> 00:49:23.821
که به اندازه ی بیداری من دیده می شود

00:49:23.889 --> 00:49:26.857
ولی من خواب نبودم، من اینجا خوابیده بودم

00:49:26.926 --> 00:49:29.526
که نوعی از هوشیاری است

00:49:29.595 --> 00:49:31.795
پر از تصورها و صداها

00:49:31.864 --> 00:49:35.266
و موقعیت های عجیب و احساسات بزرگنمایی شده

00:49:35.334 --> 00:49:38.535
این من هستم ولی یک گونه ی عجیب از من

00:49:38.604 --> 00:49:40.771
ولی اوضاع عجیب تر هم می شود

00:49:40.840 --> 00:49:45.242
در این قسمت شب من در خواب عمیق هستم

00:49:45.311 --> 00:49:48.812
مغز من هنوز آنجاست و هنوز فعال است

00:49:48.881 --> 00:49:50.648
ولی من رفته ام

00:49:54.020 --> 00:49:58.155
در خواب عمیق، یاخته های عصبی من همگام تر می شود

00:49:59.859 --> 00:50:04.328
برای یک ریتم پیچیده غیر ممکن است از این پدیدار شود

00:50:04.397 --> 00:50:06.764
که یعنی در این حالت مغز

00:50:06.832 --> 00:50:09.700
هیچ امیدی به تجربه ی آگاهانه نیست

00:50:11.103 --> 00:50:14.138
بدون هیچ هویتی و هیچ شخصیتی

00:50:14.206 --> 00:50:16.073
هیچ چیز

00:50:19.845 --> 00:50:23.314
من ارتباط بین عصب های یاخته ایم هستم

00:50:23.382 --> 00:50:26.550
تعامل آنها را یک مقدار تغییر بده و من خودم را

00:50:26.619 --> 00:50:29.086
در یک دنیای رویایی می بینم یا ناپدید می شوم

00:50:31.257 --> 00:50:33.424
یا بر می گردم

00:50:33.492 --> 00:50:36.860
وقتی یاخته های عصبی خود را دوباره در ریتم مناسب ببینند

00:50:36.929 --> 00:50:39.396
به طرز شگفت انگیزی بیدار می شوم

00:50:42.335 --> 00:50:45.703
آگاهی و حس من بودن

00:50:45.771 --> 00:50:49.773
بنوعی از ریتم های پیچیده ی یاخته های عصبی ما پدیدار می شود

00:50:56.182 --> 00:50:59.917
ولی اینکه چرا اصلا آگاهی پدیدار می شود

00:50:59.985 --> 00:51:03.087
یکی از بزرگ ترین اسرار حل نشده ی

00:51:03.155 --> 00:51:04.655
علم مدرن باقی می ماند

00:51:06.392 --> 00:51:09.226
بعد از اینکه فارغ التحصیل شدم این فرصت را داشتم

00:51:09.295 --> 00:51:11.295
تا با یکی از قهرمان های علمی من همکاری کنم

00:51:11.364 --> 00:51:13.530
فرانسیس کریک که بطور مشارکتی

00:51:13.599 --> 00:51:16.233
ساختار دی ان ای را کشف کرده است

00:51:16.302 --> 00:51:19.403
از زمانی که او را دیدم، توجه خود را به

00:51:19.472 --> 00:51:20.704
سوال آگاهی جذب کرده بود

00:51:20.773 --> 00:51:23.607
چرا این احساس زنده بودن را داریم

00:51:23.676 --> 00:51:25.576
و من به یاد دارم وقتی به دفترش رفتم

00:51:25.644 --> 00:51:27.478
چیزهای زیادی را روی تخته اش نوشته بود

00:51:27.546 --> 00:51:30.047
ولی یک کلمه در میان تخته بود

00:51:30.116 --> 00:51:31.849
که از بقیه ی کلمات بزرگتر نوشته شده بود

00:51:31.917 --> 00:51:34.017
آن کلمه معنی بود

00:51:34.086 --> 00:51:35.619
می دانید، ما چیزهای زیادی درباره ی

00:51:35.688 --> 00:51:38.589
مکانیک عصب های یاخته ای و شبکه ها و نواحی مغز می دانیم

00:51:38.657 --> 00:51:41.091
ولی چیزی که راجع به آن سیگنال ها نمی دانیم

00:51:41.160 --> 00:51:44.628
که در اطرف مغز می چرخند این است که چرا به آنها اهمیت می دهیم

00:51:44.697 --> 00:51:46.697
چرا هر چیزی یک معنی را با خود حمل می کند

00:51:48.768 --> 00:51:51.635
چطور سلول های فیزیکی مغز من می توانند

00:51:51.704 --> 00:51:54.638
باعث می شوند من به همه چیز اهمیت بدهم؟

00:51:54.707 --> 00:51:58.175
مشکل معنی هنوز حل نشده است

00:51:58.244 --> 00:52:00.244
ولی این چیزی است که من فکر می کنم می توانیم بگوییم

00:52:00.312 --> 00:52:02.913
معنی چیزی برای شما به

00:52:02.982 --> 00:52:05.416
شبکه های پیوستگی شما براساس

00:52:05.484 --> 00:52:08.285
تاریخ کامل شما از تجربه ها است

00:52:08.354 --> 00:52:10.854
تنها تصور کنید که من قرار بود یک تکه لباس بردارم

00:52:10.923 --> 00:52:12.523
و یک سری رنگدانه بر روی آن بریزم

00:52:12.591 --> 00:52:14.992
و سپس آن را در جلوی دستگاه بینایی شما قرار بدهم

00:52:15.060 --> 00:52:16.493
آیا این امکان وجود دارد باعث به یاد آوردن خاطرات

00:52:16.562 --> 00:52:18.796
و آوردن آن در تصورات شما شود؟

00:52:18.864 --> 00:52:22.733
خب احتمالا نه، چون این فقط یک تکه لباس است نه؟

00:52:26.939 --> 00:52:29.606
اینجاست، رنگدانه های تنظیم شده بر روی یک لباس

00:52:29.675 --> 00:52:31.942
در الگوی یک پرچم ملی

00:52:36.515 --> 00:52:39.283
احتمالا این جرقه ی چیزی را در ذهن شما خواهد زد

00:52:39.351 --> 00:52:42.853
ولی معنی آن مختص تاریخ شما از تجربیات تان است

00:52:46.792 --> 00:52:50.661
ما اجسام را همانطور که هستند درک نمی کنیم

00:52:50.729 --> 00:52:53.464
آنها را همانطور که هستیم درک می کنیم

00:52:56.902 --> 00:52:59.102
هر کدام از ما در مسیر مخصوص خود هستیم

00:52:59.171 --> 00:53:03.273
که توسط ژن ها و تجربیات ما هدایت می شود و در نتیجه

00:53:03.342 --> 00:53:06.743
هر مغز حقیقت عصبی متفاوتی دارد

00:53:06.812 --> 00:53:10.414
مغز ها مثل دانه های برف منحصر به فرد هستند

00:53:13.385 --> 00:53:16.854
داستان شما در طی یک عمر کامل می شود

00:53:16.922 --> 00:53:19.022
تریلیون ها ارتباط جدید

00:53:19.091 --> 00:53:22.025
پیوسته تشکیل می شوند و دوباره تشکیل می شوند

00:53:22.094 --> 00:53:25.229
همچنانکه ما یاد می گیریم و خاطرات را می سازیم

00:53:25.297 --> 00:53:28.532
و تبدیل به کسی که هستیم می شویم

00:53:28.601 --> 00:53:32.202
ارتباطات منحصر به فرد در مغز شما

00:53:32.271 --> 00:53:35.572
این معنی را می دهد که هیچ کس تا به حال مثل شما وجود نداشته است

00:53:38.210 --> 00:53:41.678
یا اینکه هیچ وقت وجود نخواهد داشت

00:53:41.747 --> 00:53:45.148
برای من مسئله ی عجیب درباره ی مغز انسان این است که

00:53:45.217 --> 00:53:48.585
از یک شبکه ی وسیع تکه ها و قسمت های فیزیکی

00:53:48.654 --> 00:53:53.056
تجربه ی تو بودن یا من بودن پدیدار می شود

00:53:53.125 --> 00:53:57.361
و چون مواد فیزیکی در حال تغییر است، ما هم همینطور تغییر می کنیم

00:53:57.429 --> 00:53:59.062
ما ثابت نیستیم

00:53:59.131 --> 00:54:04.034
از گهواره تا گور، ما کاری در حال انجام هستیم

00:54:04.058 --> 00:54:16.058
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::..
.:: <c.colorff9800>Telegram: @bollbolljan</c> ::.
.:: <c.colorff9800>Instagram: @bollbolljan_Com</c> ::.

00:54:17.950 --> 00:54:20.284
قسمت بعدی در مستند مغز

00:54:20.352 --> 00:54:23.353
می خواهم روش های غیر منتظره ای را بررسی کنم که مغز شما

00:54:23.422 --> 00:54:25.622
پنهانی هر کاری که شما انجام می دهید را کنترل می کند

00:54:25.691 --> 00:54:27.324
خیلی جالب بود

00:54:27.393 --> 00:54:30.327
چطور اجازه می دهد دستاوردهای بزرگ ورزشی به دست بیاید

00:54:30.396 --> 00:54:34.731
و تصمیماتی را بدون آگاهی شما می گیرد

00:54:34.800 --> 00:54:38.268
این داستان تمام کارهایی است که مغز انجام می دهد

00:54:38.337 --> 00:54:41.238
و از دیدگان ما پنهان می ماند

00:54:41.307 --> 00:54:45.676
این داستان این است که واقعا چه کسی کنترل را به دست گرفته است