WEBVTT 00:00:01.740 --> 00:00:07.260 ‫شنیدم خونت با خون من قاطی شده. 00:00:07.260 --> 00:00:08.320 ‫حقیقت داره؟ 00:00:10.460 --> 00:00:11.900 ‫حقیقت داره. 00:00:13.950 --> 00:00:19.850 ‫با وجود دل‌بستگی شدیدم به تو... ‫میل بی‌حدواندازه‌ای که برای خوردنت داشتم... 00:00:21.220 --> 00:00:26.050 ‫الان که اینجا نشستیم، خونت... 00:00:26.050 --> 00:00:27.720 ‫به حد باورنکردنی‌ای برام منزجرکننده‌ست. 00:00:30.540 --> 00:00:33.670 ‫همه‌ش دروغ بود؟ 00:00:34.810 --> 00:00:38.560 ‫تازه تو قول داده بودی من رو بخوری... 00:00:45.660 --> 00:00:46.870 ‫تو یه هیولایی. 00:00:46.890 --> 00:00:56.890 ..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::. 00:01:07.210 --> 00:01:08.050 ‫هـیـولا مـی‌خـواد مـن رو بـخـوره 00:01:08.050 --> 00:01:08.960 ‫هـیـولا مـی‌خـواد مـن رو بـخـوره 00:02:19.530 --> 00:02:23.490 ‫گفته شده با یک دعا 00:02:27.450 --> 00:02:29.690 ‫این قضیه مال خیلی وقت پیشه. 00:02:30.150 --> 00:02:35.200 ‫توی یه خلیج کوچیک جاگیر شدم. 00:02:36.360 --> 00:02:41.300 ‫اهالی روستای ماهی‌گیری‌ای که همون حوالی بود، ‫هر چند وقت یه‌بار بچه‌هاشون رو مینداختن اونجا. 00:02:42.670 --> 00:02:45.770 ‫حقیقتاً نمی‌دونم دلیل این کارشون چی بود. 00:02:46.260 --> 00:02:48.430 ‫می‌خواستن یه‌ نون‌خور کم کنن. 00:02:48.980 --> 00:02:53.410 ‫البته، به دور از ادب بود که مهمان‌نوازی‌شون رو قبول نکنم، 00:02:53.410 --> 00:02:56.150 ‫برای همین، با کمال قدردانی، همه‌شون رو نوش جان می‌کردم. 00:02:57.100 --> 00:03:01.750 ‫تا اینکه سروکله‌ی یه بچه‌ی اشتهابر پیدا شد. 00:03:03.010 --> 00:03:06.650 ‫کاملاً بهش بی‌میل بودم. 00:03:10.600 --> 00:03:13.500 ‫پس گذاشتم چند سالی باهام زندگی کنه. 00:03:39.250 --> 00:03:43.020 ‫یا بهتر بگم... 00:03:43.020 --> 00:03:46.330 ‫اونجا رو عین خونه‌ی خودش بدونه. 00:04:01.310 --> 00:04:04.640 ‫بعد از یه مدت، با تغییر جریان‌های نزدیک اون خلیج کوچیک، 00:04:05.380 --> 00:04:09.520 ‫دیگه نتونستم اونجا بمونم و در نتیجه راهم ازش جدا شد. 00:04:09.520 --> 00:04:12.770 ‫هـــا؟ یعنی اون بچه رو به امون خدا ول کردی؟ 00:04:14.110 --> 00:04:17.110 ‫نمی‌تونستم با خودم ببرمش به اقیانوس، چاره‌ی دیگه‌ای نداشتم. 00:04:17.110 --> 00:04:19.960 ‫واقعاً که نوبرشی. 00:04:20.650 --> 00:04:25.740 ‫آه، ولی قبل از جدایی یه یادگاری بهش دادم. 00:04:25.740 --> 00:04:29.580 ‫با شناختی که ازت دارم، می‌دونم همچین مالی نبوده. 00:04:32.520 --> 00:04:34.250 ‫گوشتم رو بهش دادم. 00:04:38.630 --> 00:04:40.510 ‫گوشت یه پری دریایی... 00:04:41.020 --> 00:04:42.150 ‫یعنی می‌گی... 00:04:43.040 --> 00:04:47.800 ‫من هیچ‌وقت چیزی ازش نخواستم، اما اون همه‌جوره بهم خدمت می‌کرد. 00:04:48.290 --> 00:04:50.470 ‫خواستم به‌نوعی ازش تشکر کرده باشم. 00:04:51.380 --> 00:04:52.480 ‫ولی... 00:04:53.430 --> 00:04:54.940 ‫نمی‌بخشمت. 00:04:55.900 --> 00:04:59.220 ‫نمی‌بخشمت! تو باعث شدی... 00:04:59.930 --> 00:05:02.610 ‫تو یه هیولایی! 00:05:03.050 --> 00:05:05.950 ‫به هر قیمتی که شده... می‌کشمت... 00:05:06.930 --> 00:05:09.080 ‫مـــی‌کــشــمــت! 00:05:15.870 --> 00:05:18.020 ‫منطقیه خب. 00:05:18.460 --> 00:05:21.330 ‫اگه یارو خودش بخواد گوشتت رو بخوره باز یه‌چیزی، 00:05:21.330 --> 00:05:25.800 ‫ولی حماقت محضه که به‌زور بخوای گوشتت رو به خوردش بدی. 00:05:26.160 --> 00:05:29.510 ‫خیال می‌کردم آدم‌ها براش سر و دست می‌شکونن. 00:05:34.420 --> 00:05:35.370 ‫ولی... 00:05:36.130 --> 00:05:38.550 ‫گمونم آدم نامیرا از بیکاری نمی‌دونه چیکار کنه. 00:05:39.130 --> 00:05:42.470 ‫بعدش اون دختره... 00:05:43.630 --> 00:05:47.150 ‫‌مدت‌ها دنبالم بود تا من رو بکشه. 00:05:48.440 --> 00:05:51.370 ‫گمونم بعد از یه جنگ خیلی بزرگ بود که بالأخره به هدفش رسید... 00:05:57.060 --> 00:06:01.050 ‫یادمه کلی چیز خطرناک روی زمین پخش و پلا شده بود. 00:06:03.770 --> 00:06:08.050 ‫بعد از تیکه پاره شدنِ نصف بدنم، 00:06:08.050 --> 00:06:10.810 ‫مدت‌ها طول کشید تا سرپا بشم! 00:06:10.810 --> 00:06:13.510 ‫این کجاش خنده داره؟ 00:06:14.460 --> 00:06:20.630 ‫من سال‌های سال خودم رو مثل جلبک‌های دریایی ‫به دست امواج سپرده بودم و این‌ور و اون‌ور می‌رفتم. 00:06:21.230 --> 00:06:22.880 ‫و در همین حین... 00:06:24.740 --> 00:06:27.070 ‫نگاهی به دنیا انداختم. 00:06:28.060 --> 00:06:31.450 ‫البته، سرگرمی دیگه‌ای هم نداشتم. 00:06:44.860 --> 00:06:45.990 ‫آره... 00:06:47.330 --> 00:06:50.780 ‫از کف دریا به دنیای بالای سرم چشم دوخته بودم، 00:06:51.860 --> 00:06:53.610 ‫و متوجه شدم... 00:06:58.480 --> 00:07:03.020 ‫که من خارج از این دنیا زندگی می‌کنم. 00:07:04.740 --> 00:07:07.900 ‫افرادی که من رو نحس می‌دونستن و ازم وحشت داشتن... 00:07:08.420 --> 00:07:11.610 ‫افرادی که خواهان نامیرایی بودن و پرستشم می‌کردن... 00:07:12.790 --> 00:07:15.440 ‫اون بچه‌ای که نتونستم درکش کنم... 00:07:16.740 --> 00:07:19.950 ‫توی کل عمرم... 00:07:20.460 --> 00:07:24.340 ‫ هیچ‌وقت کسی در قلبش رو به روم باز نکرد. 00:07:26.250 --> 00:07:30.970 تو والدینت و خواهر و برادرهات رو یادت میاد؟ 00:07:31.420 --> 00:07:34.430 ‫فقط یادمه که عاقبت چیزی جز یه‌مشت پوست ازشون باقی نموند. 00:07:36.930 --> 00:07:40.350 ‫من نه مادر و پدری دارم و نه خواهر و برادری. 00:07:40.780 --> 00:07:44.490 ‫اولین چیزی که به خاطر دارم، صرفاً پرسه زدن میون امواج‌ــه. 00:07:45.830 --> 00:07:48.690 ‫من نمی‌تونم مثل تو با آدم‌ها زندگی کنم، 00:07:49.000 --> 00:07:51.240 ‫خانواده‌ی تنی هم ندارم. 00:07:51.850 --> 00:07:54.200 ‫هیچ‌کسی توی این دنیا نیست که ‫درکم کنه یا طرز فکرش مثل من باشه. 00:07:55.240 --> 00:07:57.740 ‫من نمی‌تونم با دیگران پیوندی برقرار کنم. 00:07:58.360 --> 00:08:02.740 ‫در همون حین که خودم رو به جریان آب سپرده بودم، ‫این رو متوجه شدم و عمیقاً درباره‌ش فکر کردم... 00:08:04.340 --> 00:08:06.730 ‫تا اینکه امواج من رو به اون ساحل رسوندن... 00:08:09.150 --> 00:08:10.920 ‫و برای اولین‌بار، 00:08:11.970 --> 00:08:14.110 ‫زندگیِ درون دنیا رو دیدم... 00:08:15.770 --> 00:08:19.080 ‫با شخصی به اسم یائوتوسه هیناکو آشنا شدم. 00:08:20.650 --> 00:08:23.480 ‫آفتاب سوزانی که می‌تابید... 00:08:24.170 --> 00:08:26.880 ‫و موج‌های سر سفیدی که با تابش خورشید، برق می‌زدن... 00:08:27.630 --> 00:08:31.690 ‫اون روزی که توی اقیانوس با تو آشنا شدم... 00:08:32.650 --> 00:08:35.990 ‫درخششت بیش از هر چیز دیگه‌ای، چشمم رو می‌زد. 00:08:39.020 --> 00:08:40.620 ‫حالت خوبه؟ 00:08:40.910 --> 00:08:45.500 ‫تو روحی؟ یا ماهی؟ تا حالا چیزی شبیه تو ندیدم... 00:08:46.790 --> 00:08:51.800 ‫اون‌موقع اگه نایی توی دست‌هام بود، 00:08:52.250 --> 00:08:54.830 ‫بدون شک در آن واحد می‌بلعیدمش. 00:08:55.850 --> 00:08:59.510 ‫اما از قضای روزگار، نمی‌تونستم دست‌هام رو بلند کنم و گیرش بندازم. 00:09:00.190 --> 00:09:01.720 ‫در غیر این صورت... 00:09:10.010 --> 00:09:13.290 ‫حتی اگه با دیدنم می‌ترسید و فرار می‌کرد... 00:09:13.900 --> 00:09:16.620 ‫یا می‌رفت آدم‌های دیگه‌ای رو خبر می‌کرد... 00:09:17.320 --> 00:09:19.620 ‫ برام بهتر بود. 00:09:20.420 --> 00:09:23.210 ‫بچه‌های لاغرمردنی هیچ‌جای دلم رو نمی‌گیرن. 00:09:23.690 --> 00:09:28.630 ‫ترجیح می‌دادم چندتا آدم بزرگ چاق‌وچله‌تر با خودش بیاره. 00:09:29.290 --> 00:09:31.260 ‫در هر حالت فرقی نمی‌کرد... 00:09:32.030 --> 00:09:34.550 ‫به هر ترتیب، من... 00:09:35.510 --> 00:09:36.990 ‫ماهی جونم! 00:09:37.670 --> 00:09:39.430 ‫گرسنته؟ 00:09:40.070 --> 00:09:42.680 ‫این غذا رو مامانم برام درست کرده! 00:09:43.070 --> 00:09:46.890 ‫تاماگویاکی‌های مامانم رودست نداره! 00:09:47.450 --> 00:09:49.520 ‫می‌تونی بخوریش، ماهی جونم؟ 00:09:50.520 --> 00:09:54.110 ‫حالت خوب نیست، ماهی جونم؟ درد داری؟ 00:09:54.580 --> 00:09:58.440 ‫باید یه‌عالمه غذا بخوری تا حالت خوب شه! 00:10:00.290 --> 00:10:02.310 ‫ دیگه فاصله‌ای بین‌مون نبود... 00:10:02.900 --> 00:10:07.470 ‫دست‌هام رو لازم نداشتم، اگه فقط گردنم رو ‫بلند می‌کردم، می‌تونستم ببلعمش. 00:10:08.240 --> 00:10:15.110 ‫حتی یه بچه‌ی پوست و استخون هم بیش‌تر از ‫محتوای اون جعبه‌ی فسقلی سیرم می‌کرد. 00:10:16.290 --> 00:10:21.580 ‫با این‌حال، دلم نیومد بخورمش. 00:10:22.520 --> 00:10:26.030 ‫گفت اسمش هیناکوــه. 00:10:26.810 --> 00:10:32.430 ‫من هینا ام. با مامان و بابا و داداش بزرگه‌م اومدیم اینجا. 00:10:33.070 --> 00:10:35.530 ‫توی اون هتل می‌مونیم! 00:10:35.860 --> 00:10:39.570 ‫عـــه، ماهی جونم! هنوز گشنته؟ 00:10:39.930 --> 00:10:46.160 آه... ما فردا نه پس‌فردا نه... پسین‌فردا می‌ریم؟ 00:10:46.890 --> 00:10:52.750 ‫قاطی کردم، ولی خلاصه تا اون‌موقع اینجاییم! 00:10:53.140 --> 00:10:55.610 ‫پس تا اینجاییم، باز هم برات غذا میارم! 00:10:56.940 --> 00:10:58.800 ‫سر حرفش هم موند. 00:10:59.970 --> 00:11:01.280 ‫هیناکو دور از چشم والدینش... 00:11:01.280 --> 00:11:07.270 ‫قایمکی برام غذا و شیرینی می‌آورد. 00:11:07.810 --> 00:11:11.480 ‫گمونم غذاهای امروزی مقوی‌تر از غذاهای عهد قدیم‌ان. 00:11:11.810 --> 00:11:14.220 ‫دورانی که توی اقیانوس‌ها شناور بودم، 00:11:14.220 --> 00:11:18.610 ‫مجبور بودم با ماهی‌های کوچیک بخت‌برگشته‌ای که ‫سر از دهنم در می‌آوردن، شکمم رو سیر کنم. 00:11:19.090 --> 00:11:21.830 ‫بدنم که سال‌ها پیش تیکه پاره شده بود، 00:11:22.740 --> 00:11:25.220 ‫جلوی دوتا چشم خودم، بهبود پیدا کرد. 00:11:26.690 --> 00:11:30.790 ‫تو ازم نمی‌ترسی؟ 00:11:32.920 --> 00:11:35.670 ‫ماهی جونم... تو حرف زدی! 00:11:36.110 --> 00:11:41.930 گوشتم رو می‌خوای که نامیرا بشی؟ برای همین نجاتم دادی؟ 00:11:43.190 --> 00:11:48.270 ‫پس، من برات حکم یه معبود رو دارم؟ 00:11:56.330 --> 00:11:57.480 ‫من... 00:11:58.100 --> 00:12:01.860 ‫عاشق اقیانوس روبه‌روی خونه‌مونم، 00:12:02.220 --> 00:12:04.480 ‫ولی این اقیانوس رو هم خیلی دوست دارم! 00:12:05.410 --> 00:12:09.520 ‫ماهی جونم، تو به زیبایی اقیانوسی! 00:12:09.960 --> 00:12:15.560 ‫برای همین، اصلاً‌ ازت نمی‌ترسم! 00:12:19.360 --> 00:12:21.470 ‫لحظه‌ای که بهم دست زد، 00:12:21.840 --> 00:12:26.650 ‫حس کردم که یهو توی یه دنیای کاملاً متفاوت پرت شدم. 00:12:27.340 --> 00:12:28.460 ‫اون... 00:12:29.010 --> 00:12:30.640 ‫هیناکو تنها کسی بود که... 00:12:31.620 --> 00:12:34.640 ‫در قلبش رو به روم باز کرد. 00:12:35.900 --> 00:12:39.570 ‫واسه همین الان خیلی غصه دارم. 00:12:39.570 --> 00:12:42.690 ‫فردا باید برم خونه. 00:12:45.860 --> 00:12:46.870 ‫آه... 00:12:47.910 --> 00:12:50.900 ‫می‌خوام اون رو مال خودم بکنم. 00:12:51.700 --> 00:12:55.630 ‫نمی‌خوام ازش دست بکشم... 00:12:56.170 --> 00:13:00.390 ‫نه میذارم یوکای‌های دیگه اون رو ازم بگیرن و نه حوادث طبیعی و بیماری... 00:13:01.250 --> 00:13:06.100 ‫گوشت پاک و دست‌نخورده‌ی موجودی که غنی از شور و شوق زندگی بود... 00:13:06.690 --> 00:13:11.310 ‫حتی اگه یه بچه‌ی لاغرمردنی باشه، خیلی لطیف و لذیذه... 00:13:11.680 --> 00:13:15.440 ‫دلم می‌خواد پوستش رو بکنم، شکمش رو بشکافم، 00:13:15.930 --> 00:13:18.560 ‫دل و روده‌ش رو بریزم بیرون، 00:13:19.090 --> 00:13:22.940 ‫و ذره به ذره‌ش رو ببلعم... 00:13:24.270 --> 00:13:25.340 ‫ولی... 00:13:26.110 --> 00:13:28.700 ‫نمی‌خوام خودم رو از درخشش‌اش محروم کنم. 00:13:29.240 --> 00:13:33.500 ‫تا حالا هیچ‌وقت از این جهت به چیزی نگاه نکرده بودم. 00:13:34.250 --> 00:13:35.910 ‫ماهی جونم؟ 00:13:35.910 --> 00:13:39.790 ‫«اگه بخورمش، از بین می‌ره.» 00:13:39.790 --> 00:13:45.620 ‫حتی یه بچه هم عقلش به این می‌رسه، ‫ولی من تازه متوجه این موضوع شده بودم. 00:13:46.360 --> 00:13:48.030 ‫هیناکو! 00:13:48.550 --> 00:13:50.970 ‫هیناکو، کجایی؟ 00:13:51.690 --> 00:13:53.940 ‫باید برگردیم هتل! 00:13:53.940 --> 00:13:55.230 ‫مامانمه! 00:13:55.720 --> 00:13:57.060 ‫باید برم! 00:14:02.290 --> 00:14:05.210 ‫چیه، ماهی جونم؟ 00:14:06.370 --> 00:14:11.730 ‫حتی اگه هیچ‌وقت نتونم طعمش رو بچشم... من... 00:14:13.110 --> 00:14:14.270 ‫هیناکو. 00:14:16.030 --> 00:14:18.620 ‫دهنت رو باز کن. 00:14:18.940 --> 00:14:23.960 ‫نمی‌خواستم هیناکو رو از دست بدم. 00:14:36.740 --> 00:14:37.940 ‫این یه تشکر بود. 00:14:38.440 --> 00:14:44.020 ‫«باشد که این دختر همواره در صحت و سلامت ‫باشد و فروغش هرگز خاموش نشود.» 00:14:44.600 --> 00:14:46.190 ‫تحت هر شرایطی... 00:14:47.270 --> 00:14:51.140 ‫باید به‌خاطر من زنده بمونی. 00:14:52.660 --> 00:14:56.890 ‫حالا فراموشم کن... هیناکوی من. 00:14:58.430 --> 00:15:00.590 ‫تا آشنایی‌مون... 00:15:01.030 --> 00:15:05.590 ‫هرگز تأثیر منفی روی زندگی پرفروغت نذاره... 00:15:06.340 --> 00:15:09.590 ‫همه‌چی رو فراموش کن... و به زندگی ادامه بده. 00:15:10.920 --> 00:15:16.810 ‫این رو برای تو، تنها کسی که در قلبش رو به روم باز کرد، 00:15:18.030 --> 00:15:19.640 ‫با یه دعا می‌گم. 00:15:21.660 --> 00:15:25.950 ‫به زندگی ادامه بده و خوش‌بخت شو. 00:15:27.900 --> 00:15:31.360 ‫کمال تشکر و قدردانی را از تشریف‌فرمایی شما عزیزان داریم. 00:15:31.810 --> 00:15:33.260 ‫خوش گذشت، نه؟ 00:15:33.260 --> 00:15:34.740 ‫بعداً باز هم بیایم! 00:15:38.850 --> 00:15:42.670 ‫با هیناکو خداحافظی کردم و تموم شد رفت. 00:15:55.660 --> 00:15:59.870 ‫خیال می‌کردم دیگه هیچ‌وقت گذرمون به‌هم نمی‌افته. 00:16:01.260 --> 00:16:03.720 ‫تا اینکه... آره... 00:16:04.760 --> 00:16:08.970 ‫چند روز مونده به تابستونِ امسال. 00:16:16.940 --> 00:16:18.080 ‫خفه. 00:16:18.430 --> 00:16:20.120 ‫چه غلطی می‌کنی؟ 00:16:26.490 --> 00:16:28.420 ‫بوی این خون... 00:16:28.800 --> 00:16:31.160 ‫رد کن بیاد، پری دریایی. 00:16:31.160 --> 00:16:32.670 ‫بده‌ش من. 00:16:32.980 --> 00:16:35.210 ‫بده بیاد. 00:16:35.210 --> 00:16:38.110 ‫پری دریایی قوی‌ــه. پری دریایی بهش احتیاج نداره. 00:16:38.110 --> 00:16:40.470 ‫اون رو بده به ما بدبخت بیچاره‌ها. 00:16:41.350 --> 00:16:43.520 ‫از کجا گیرش آوردین؟ 00:16:43.520 --> 00:16:46.860 ‫از یوکایِ رو به موتی که آب اون رو به ساحل آورده بود. 00:16:47.260 --> 00:16:49.020 ‫دست اون بود. 00:16:49.730 --> 00:16:52.600 ‫یوکایه گفت، «آدم لذیذِ توی ساحل شیکوکو.» 00:16:53.010 --> 00:16:55.800 ‫یوکای بهش حمله کرد. مانع یوکای شدن. 00:16:55.800 --> 00:16:58.700 ‫اما خون لذیذ آدمیزاد روی اون چیزه ریخته. 00:16:58.700 --> 00:17:00.870 ‫پس ردش کن بیا- 00:17:02.990 --> 00:17:04.110 ‫چطور ممکنه؟ 00:17:04.390 --> 00:17:07.420 ‫این قطعاً خون هیناکوـه. 00:17:07.900 --> 00:17:09.540 ‫چرا این اتفاق افتاده؟ 00:17:10.020 --> 00:17:14.630 ‫چرا؟ چرا؟ چرا؟ چرا؟ 00:17:14.990 --> 00:17:17.460 ‫چرا انقدر فرق کرده؟ 00:17:22.730 --> 00:17:24.040 ‫باید برم. 00:17:25.240 --> 00:17:26.970 ‫باید با چشم‌های خودم ببینم. 00:17:28.730 --> 00:17:33.740 ‫از اونجایی که خون من توی رگ‌های هیناکو جریان داشت، ‫می‌تونستم محل تقریبی‌اش رو حس کنم. 00:17:34.770 --> 00:17:40.120 ‫برای همین، سه‌سوته پیداش کردم. 00:17:42.520 --> 00:17:46.750 ‫ولی... اوضاع خوب پیش نرفت، مگه نه؟ 00:17:48.470 --> 00:17:50.750 ‫دوباره پیداش کردم، 00:17:51.070 --> 00:17:55.500 ‫اما اون از این رو به اون رو شده بود. 00:18:02.390 --> 00:18:05.980 ‫با این‌حال امیدم رو از دست ندادم. 00:18:06.250 --> 00:18:09.030 ‫وقتی راجع‌به تصادفی که اون رو سرد و دل‌مرده کرد... 00:18:10.220 --> 00:18:12.830 ‫باهام حرف زد... 00:18:15.020 --> 00:18:20.840 ‫به‌نظرت از خوش‌شانسیت نبود که جون سالم به در بردی؟ 00:18:22.930 --> 00:18:24.790 ‫به‌نظرت خوش‌شانسی، مگه نه؟ 00:18:25.430 --> 00:18:28.000 ‫مسلماً‌ خوش‌حالی که جون سالم به در بردی. 00:18:28.750 --> 00:18:31.460 ‫حتماً فکر می‌کنی بنده‌ی نظرکرده خدایی، مگه نه؟ 00:18:32.280 --> 00:18:36.020 ‫چون خون من بود که تو رو نجات داد. 00:18:37.960 --> 00:18:41.890 ‫همه‌ی عزیزهام رو توی یه چشم به‌هم زدن از دست دادم. 00:18:42.610 --> 00:18:47.360 ‫کجای این خوش‌شانسیه؟ 00:18:49.560 --> 00:18:55.940 ‫من صرفاً از اینکه هنوز زنده، سالم و سلامت بود ‫و می‌تونست در آرامش زندگی کنه، خوش‌حال بودم. 00:18:57.070 --> 00:19:00.800 ‫اون تنها کسی بود که در قلبش رو به روم باز کرد. 00:19:00.800 --> 00:19:06.190 ‫من بابت هر ثانیه‌ بیش‌تر که زندگی می‌کرد، قدردان بودم. 00:19:06.690 --> 00:19:08.260 ‫فقط همین. 00:19:10.460 --> 00:19:13.790 ‫می‌دونی الان دارم به چی فکر می‌کنم؟ 00:19:15.790 --> 00:19:19.140 ‫«اون غذایی که به خرسه دادن، خیلی خوش‌مزه به‌نظر می‌رسید!» 00:19:19.220 --> 00:19:20.340 ‫نه‌خیرم! 00:19:20.340 --> 00:19:22.260 ‫اه، از دست تو. 00:19:23.550 --> 00:19:26.510 ‫چرا داری این‌ حرف‌ها رو به من می‌زنی؟ 00:19:27.400 --> 00:19:32.880 ‫چون که خاطر هیناکو خیلی برات عزیزه. 00:19:36.520 --> 00:19:37.820 ‫من... 00:19:39.570 --> 00:19:42.030 ‫واقعاً‌ از ته دل اون خانواده رو دوست داشتم. 00:19:42.320 --> 00:19:48.600 ‫برای همین، می‌فهمم هیناکو به‌عنوان تنها ‫بازمونده‌ی اون حادثه چقدر سختی کشیده. 00:19:49.940 --> 00:19:56.420 ‫با این‌حال، واقعاً خوش‌حالم که هنوز زنده‌ست. 00:19:57.430 --> 00:19:58.830 ‫عجب؟ 00:20:01.700 --> 00:20:05.000 ‫نمی‌دونم باید ازت تشکر کنم یا یه مشت نثارت کنم. 00:20:05.640 --> 00:20:08.430 ‫نیازی به تشکر نیست. 00:20:08.430 --> 00:20:10.600 ‫به‌خاطر تو که این‌ کار رو نکردم. 00:20:10.890 --> 00:20:13.330 ‫پس شد مشت! 00:20:13.330 --> 00:20:16.110 ‫این گزینه رو هم رد می‌کنم! 00:20:20.810 --> 00:20:22.610 ‫حالا می‌خوای چیکار کنی؟ 00:20:22.870 --> 00:20:23.920 ‫هــــــا؟ 00:20:24.600 --> 00:20:27.120 ‫نگران منی؟ 00:20:27.120 --> 00:20:29.120 ‫البته که نه. 00:20:29.120 --> 00:20:32.000 ‫نگران تو نیستم، نگران هیناکوام. 00:20:34.280 --> 00:20:35.900 ‫که اینطور. 00:20:35.900 --> 00:20:40.510 ‫احتمالاً طلسمش کنم تا اتفاقی که توی اردوی تمرینی افتاد رو فراموش کنه. 00:20:40.510 --> 00:20:44.300 ‫چقدر تو نابودی. 00:20:46.220 --> 00:20:48.890 ‫جنابعالی باید بشینی درست‌وحسابی باهاش صحبت کنی. 00:20:49.270 --> 00:20:51.980 ‫تو هیچ‌وقت با کسی حرف نمی‌زنی. 00:20:52.620 --> 00:20:56.310 ‫فقط با عقل خودت تصمیم می‌گیری و هر کاری که ‫در لحظه به‌نظرت درست میاد رو انجام می‌دی... 00:20:56.310 --> 00:20:59.270 ‫واسه همینه که آخرش تیکه پاره شدی، یادت که نرفته؟ 00:21:00.280 --> 00:21:02.650 ‫هیناکو هیچ‌وقت باهام این‌ کار رو نمی‌کنه! 00:21:03.140 --> 00:21:05.740 ‫تو رو که نمی‌کشه. 00:21:05.740 --> 00:21:09.370 ‫ولی اگه بخواد خودش رو بکشه، چی؟ 00:21:14.220 --> 00:21:21.210 ‫مکالمه فقط وقتی مفید و سازنده‌ست که ‫طرفین ذهنیت و موقعیت مشابهی داشته باشن. 00:21:21.620 --> 00:21:24.420 ‫پس سعی کن ذهنیت و موقعیتش رو درک کنی! 00:21:25.220 --> 00:21:29.770 ‫البته اگه واقعاً برات مهمه. 00:21:35.540 --> 00:21:38.020 ‫یه‌طور حرف می‌زنی انگار آب خوردنه. 00:21:39.570 --> 00:21:43.850 ‫من بهت اعتماد داشتم. 00:21:45.960 --> 00:21:47.200 ‫تو یه هیولایی. 00:21:58.270 --> 00:21:59.610 ‫هیناکو. 00:21:59.630 --> 00:22:09.630 ..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::. 00:22:09.654 --> 00:22:21.654 بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::. 00:23:31.010 --> 00:23:33.710 ‫11 قسمت صبحی سـرد 00:23:33.800 --> 00:23:35.380 ‫«صبحی سرد.»